Szemradło

Szept przestał być szeptem i dopiero wówczas, kiedy zacząłem rozróżniać poszczególne słowa, uzmysłowiłem sobie, jak bardzo tęskniłem za rozmową.

Przemawiał do mnie, mówiąc o tych wszystkich pięknych rzeczach, wskazując na nie, nie szczędząc opisów we wspaniałych kolorach i woniach, z których najbardziej wbił mi się w myśli, żółty zapach wielkiej połaci rzepaku.

Mówił jeszcze o innych zjawiskach, ale nie wiem, czy muszę o nich wspominać, skoro mówił tylko do mnie.

Po powrocie do domu nie słyszałem już co mówi, ale widziałem, jak jego uśmiech

rozbija się o szybę na tysiace małych, lśniących kropelek..

Jutro chyba znowu będzie padać...

 

 

____________________________________________________________

 

 

 

(Fotografia deszczu pochodzi z sieci, a “rzepakowy ocean” jest mojego autorstwa)