Blog szczęścia nie daje

Przeglądając stronę główną dzisiejszego Salonu zauważyłem, że jest na niej strasznie smutno. Jesienna pogoda najwyraźniej wywołała melancholijny nastrój. Zgryźliwi komentatorzy stali się jeszcze zgryźliwsi, złośliwi z zajadłością rzucili się na swoich oponentów, a wszyscy pospołu nagle dostrzegli braki u swoich politycznych idoli (i jeszcze większe niż zwykle u politycznych idoli innych). Do tego jeszcze ci Ruscy...

Postanowiłem więc wprowadzić trochę lżejszy nastrój i napisać, dla odmiany, coś pozytywnego. Proponuję, żeby każdy z Was spojrzał na swoje życie z boku i zastanowił się - czego mi brakuje do szczęścia?

Wciąż narzekamy - na polityków i politykę, na urzędników, na prawo, na pogodę, na Ruskich... Ale jeżeli rozważymy, co tak naprawdę daje nam szczęście, to przecież nie powiemy, że jest to objęcie urzędu przez Tuska/Kaczyńskiego/Milera (niepotrzebne skreślić), cięcia w administracji, zmiany w prawie, czy pognębienie Ruskich na arenie międzynarodowej. Ze wszystkich wymienionych wcześniej rzeczy trzyma się chyba tylko pogoda - jesienna nieodmiennie sprowadza na nas chandrę. 

Polityka to ciekawa rzecz, ale zanurzenie się w niej całkowicie jest niezdrowe. Zastanówcie się - czy rzeczywiście odczulibyście absolutne szczęście, gdyby tego jednego, wymarzonego dnia nagle wszyscy oponenci przyznali Wam rację, wszystkie komentarze były pozytywne, a wszystkie trolle internetowe okazałyby się socjologicznym eksperymentem? Nie sądzę.

Dyskutujmy zatem, ale pamiętajmy o tym, że to przecież nie jest najważniejsze. Randka jest ważniejsza, niż kolejne starcie ze zwolennikami PO/PiS/SLD/LPR. Kolacja przy świecach (i to co po niej) da na pewno więcej satysfakcji, niż zasypanie nieprzychylnymi komentarzami wrogiego obozu politycznego.

Jeżeli to wszystko będziemy brać pod uwagę, a Salon24 nie stanie się treścią naszego życia, to może i z niego będziemy czerpać więcej zadowolenia, a mniej wściekłości i zacietrzewienia.

No i gdyby jeszcze nie ci Ruscy...