Szmaty i bohaterowie

Kiedy, ktoś się wypowiada na temat obozów koncentracyjnych niech lepiej waży słowa - w tamtym świecie, nie można było mówić o moralności, ponieważ wszystkie wartości uciekły wraz z dymem. I to hazelhardbis powinien wiedzieć - trudno mówić o jakimkolwiek bohaterstwie w czasach Zagłady, a tym bardziej o "szmatach moralnych".

Czyści moralnie bohaterowie? Czy ktoś taki istnieje? Czy kiedykolwiek istniał? Czy znamy słabości Jana Pawła II? Czy poznaliśmy do końca go jako człowieka? Czy tylko do końca jako potwora medialnego? Gdzie Ci bohaterowie? Gdzie autorytety moralne? Bohaterem jest ten, który przyznaje się do swej niepewności, z niepewnością żyje i nigdy "pewności" nie słucha...

Nie wierzę w czystość życia - nie wierzę w świętość. Człowiek nie jest stworzony do świętości ale do poddania się dwóm różnym wpływom - jeden to zło, drugi natomiast to dobro. Człowiek wybiera i nigdy jego czyny nie są jednoznaczne.

Produkcja geniuszy, autorytetów w różnorakich dziedzinach - garstkę wybrańców, może nawet prawodawców... nie jest to myśl kusząca dla mnie. Odrzucić jej się nie da ponieważ mami kolejnych skurwysynów od polityki. Ponieważ stworzyć trzeba kolejne ikony do kochania dla mas.

A co ma do tego obóz koncentracyjny? Coś ma - był stworzony dla mas i kierowany przez nielicznych. "Nieliczni niech obserwują licznych" - niech żyje panopticon!

PS.

Ale za to jakość nielicznych będzie fenomenalna.