57 obserwujących
1367 notek
1360k odsłon
917 odsłon

Prezydent Niemiec budował Peenemünde, obozy koncentracyjne i pracy przymusowej

Wykop Skomentuj3

image

Heinrich Lübke, prezydent Niemiec (1894-1972)


image

image
(u góry) Na zdjęciu - ośrodek w Peenemünde 1941 r. Lübke w drugim rzędzie, w pierwszym w mundurach - marszałek polny Wilhelm von Leeb, minister przemysłu zbrojeniowego Fritz Todt, generał Walter Dornberger, generał Friedrich Olbricht. Luebke przebywał w tym ośrodku regularnie w latach 1940-1945, budował go, rozwijał i przebudowywał. W morderczych warunkach zmuszano tam do niewolniczej pracy tysiące ludzi, powstał tu m.in. obóz koncentracyjny.

image
image

01.1968 r.
Hamburg. Niemcy (AP)
Amerykański ekspert pisma ręcznego zidentyfikował podpisy na planach budowlanych niemieckiego [Nazi] obozu koncentracyjnego jako podpisy prezydenta Niemiec Zachodnich Heinricha Lübke, poinformował wczoraj magazyn Stern. Magazyn donosi, że dokumenty zostały przedstawione J. Howardowi Haringowi, który identyfikował [pismo] porywacza i mordercy dziecka Lindbergha w 1935 r. Haring, donosi magazyn, stwierdził, że podpisy na planach budowlanych pochodzą od architekta [kierownika budowy?] Heinricha Lübke, który pracował wówczas dla firmy budowlanej. Dokumenty zostały przedstawione Zachodnim dziennikarzom na 3 konferencjach prasowych we Wschodnim Berlinie w ciągu 2 ostatnich lat. (...)
image

W marcu 1968 r. Lübke odpowiedział publicznie na pojawiające się od lat zarzuty (wcześniej zbywane jako kłamstwa Niemieckiej Republiki Demokratycznej), tłumacząc się dość przewidywalnie:
Bonn (UPI)
Prezydent Heinrich Lübke powiedział w piątek widzom ogólnokrajowej telewizji i słuchaczom radia w Niemczech, że pomagał nazistom tworzyć plany baraków dla przymusowych robotników, ale zaprzeczył by projektował je z intencją, że będą służyć pracy przymusowej. Lübke powiedział, że ani biuro Schlemppa ani jego organizacja "nigdy nie projektowała czy pracowała w inny sposób nad ośrodkami, które miały charakter obozów koncentracyjnych czy więziennych. Der Stern wtóruje 6-letniemu atakowi Wschodnich Niemiec, które twierdzą, że plany baraków obozu koncentracyjnego noszą podpis Lübkego. Na prośbę Der Stern, jednego z największych europejskich magazynów, ekspert pisma ręcznego Howard Haring sprawdził podpisy na planach i stwierdził, że należą one do Lübkego. 73-letni prezydent Niemiec Zachodnich zwrócił się w tej sprawie do narodu, broniąc się przed oskarżeniami zachodnio-niemieckiego tygodnika, że był głównym budowniczym obozów koncentracyjnych. Magazyn wezwał Lübkego do rezygnacji. Lübke powiedział, że jego praca dla berlińskiego biura architektonicznego Schlemppa w czasie II wojny światowej "dotyczyła planowania zakwaterowania dla wszystkich sił roboczych w dużych projektach budowlanych a później w miejscach produkcji. Jakie siły robocze zostały tam przydzielone było sprawą firm, które zbudowały budynki i zarządzających, kiedy projekt był zrealizowany". "Tego typu zakwaterowanie można zobaczyć także dzisiaj przy dużych projektach budowlanych. Wskazał, że "każdy kto nie był żołnierzem wykonywał obowiązkową pracę". "Po niemal ćwierćwieczu nie mogę pamiętać każdego dokumentu, który podpisałem. "Podpisywanie planów baraków to nie była część mojej pracy". Nie pamiętam także bym kiedykolwiek składał takie podpisy". "Podejmowano już próby z falsyfikatami mającymi dowieść, że podpisałem pewne dokumenty". Der Stern nazwał Lübke "żałosną postacią", która nie ma nawet odwagi przyznać, że to jego podpisy.

image
Ojciec przyszłego kierownika budowy tajnych instalacji wojskowych w Peenemünde, infrastruktury szeregu niemieckich obozów koncentracyjnych, a póżniej prezydenta Niemiec był szewcem, rolnikiem i geodetą po szkoleniu. Wśród rodzeństwa działalnością polityczną zajmował się jeszcze jego brat Fritz, który był kapitanem marynarki (a w czasie I wojny światowej pływał na łodziach podwodnych), później został rolnikiem i działaczem chłopskim, by w czasie II wojny światowej znaleźć się w Oberkommando der Marine - kierował naprawami okrętów w duńskim Aarhus. Po wojnie zakładał CDU w landzie przewrotnie zwanym, trudno powiedzieć w jakim stopniu dla odwrócenia uwagi od innych miejsc - kryjówką nazistów - Szlezwiku-Holsztynie, był członkiem Landtagu, a w latach 1951-4 premierem tego landu.
Z kolei prezydent Niemiec Heinrich Lübke do wybuchu I wojny zaliczył rok studiów - rolnictwo, geodezja, dziedzictwo kulturowe. W czasie wojny awansował i był odznaczany, po wojnie został inżynierem-geodetą i studiował ekonomię, z naciskiem na rozwiązywanie problemów przy "założeniu niedoboru zasobów dla zaspokojenia potrzeb podmiotów gospodarczych". Pełnił szereg funkcji m.in. w organizacjach chłopskich i zajmujących się reformą rolną. Był członkiem partii Zentrum, agrarnej, mimo katolickiej afiliacji, wrogiej wobec polskiej mniejszości katolickiej w Cesarstwie Niemieckim. W latach 1932-1933 posłował do parlamentu pruskiego. Po dojściu Hitlera do władzy trafił w lipcu 1933 do więzienia na 20 miesięcy pod zarzutem sprzeniewierzenia funduszy. Zwolniony z braku dowodów zamieszkał i zapewne pracował w majątku brata, co opisuje się niekiedy jako "do 1937 bezrobotny", później pracownik wyższego szczebla urzędu osadnictwa mieszkaniowego z siedzibą w Berlinie, do wybuchu wojny odbywał też szkolenia wojskowe. Wraz z wybuchem wojny znalazł się w firmie budowlanej Baugruppe Schlempp, inż. Waltera Schlemppa. Lübke został kierownikiem budów. Firma już przed wojną brała udział w projekcie realizowanym przez Alberta Speera - Berlin jako Światowa Stolica Niemiec (Welthauptstadt Germania):
"Tak jak swego czasu Bawaria, Prusy, a później Bismarck, wciąż na nowo realizowali niemieckie idee, tak germańskie ludy Europy kontynentalnej muszą być kierowane przez germański lud w naturalnej zgodzie z germańską ideą." (Hitler,'42).
"Jako stolica świata Berlin będzie porównywany do starożytnego Egiptu, Babilonu lub Rzymu! Co to jest Londyn, co Paryż wobec niego!" (Hitler,'42)

Wykop Skomentuj3
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura