Pod notką o sprawie Sowella waldemar.m zostawił komentarz o karze śmierci jako skutecznym sposobie rozwiązywania kwestii psychopatów. Jako, że temat - razem z nazwiskiem Johna Allena Muhammada wrócił do mediów, może warto (po raz kolejny) się nad nim zastanowić.
Zacznijmy od początku. Październik 2002, Waszyngton. Muhammad razem z nieletnim wspólnikiem, Lee Boydem Malvo, zastrzelił dziesięć osób, mężczyzn i kobiet w różnym wieku. Za zaprzestanie morderstw żądali dziesięć milionów dolarów. Nie wiadomo, ile osób straciłoby życie, gdyby nie wskazówki, jakie policja i FBI otrzymali od obywateli.
Jednak historia nie kończy się na zakuciu winnych w kajdanki. Zebrany materiał dowodowy pozwolił oskarżyć Muhammada tylko o jedno z dziesięciu zabójstw. Główną linią obrony był rzekomy zespół stresu pourazowego, wywołanego przeżyciami jeszcze z wojny w Zatoce. Tu pojawia się moje pierwsze pytanie: czy przez 12 lat, które minęły pomiędzy powrotem Muhammada z Zatoki, a tragedią, nikt nie zauważył symptomów wskazujących na PTSD? Czy rząd amerykański, dobrze już nauczony wojną w Wietnamie, naprawdę nie otacza opieką weteranów wojennych?
John Allen Muhammad został skazany na karę śmierci, zaś jego wspólnik na dożywotnią odsiatkę. Jednak...pojawia się moje następne pytanie: czy psychopatia, która jest wynikiem stresu pourazowego, powinna być karana zastrzykiem? Może wystarczyłoby go leczyć? Jednak, z drugiej strony, za prawdopodobnie dożywotnie leczenie, musiałoby zapłacić społeczeństwo.
Wyrok na Muhammadzie został wykonany dziś w nocy (naszego czasu). Jeden z przyjaciół rodzin zabitych w materiale, jaki pokazał dziś TVN24 twierdził, że nie będzie miał problemu z zaśnięciem tej nocy. Potwór - a może człowiek? - odpowiedzialny za masakrę, został spacyfikowany na dobre. Ale czy napewno można zabijać dla dobra ogółu? Czy to napewno takie demokratyczne?
Zostawiam was z tym.
Komentarze
Pokaż komentarze (36)