lubię spokój
gdy życie spływa ku potokom
wstających gałęzi
bo kwiat zza śniegu trzyma
niebo na uwięzi
wtedy formy monumentalne
zadufane w sobie i w zmierzchu
przechodzą niebieskie dziewczyny
poprzez kładki strugane z deszczu
komentarzyk-
Debiutanckie starocie, ale chyba nie ma się czego wypierać.



Komentarze
Pokaż komentarze