Jego Ekscelencja raczył przy okazji upomnieć Sejm, że dywagacje nad ustawą powinny były nie opuścić Wiejskiej, nie zaś przenosić się w rejony Majestatu. Zrugał - ale tak po ojcowsku, żeby nie zniechęcić czy przypadkiem nie urazić - senatorów macierzystej partii PO za brak estetyki legislacji.
Nie wypadł zbyt wiarygodnie, bo do dziś trudno zapomnieć Komorowskiego w roli Marszałka Sejmu przepychajacego po kosmetycznych zmianach ponownie ustawę odrzuconą w głosowaniu poselskim dzień wcześniej, bo pomylili się w głosowaniu posłowie PSL. Nie tylko ten epizod zresztą miał prawo utkwić w pamięci Komorowskiego, bo po wielokroć nieuzgodnione ustawy trafiały do Prezydenta Kaczyńskiego, kiedy on sam był Marszałkiem i wówczas nie widział w tym niczego zdrożnego.
Natomiast wraz ze swoim klubem nie raz pomstował na Prezydenta podówczas Kaczyńskiego, kiedy ten wetował ustawę, by przebadać ją przez Trybunał.
Teraz, jako obecny prezydent, też wprawdzie zdecydował się ustawę do Trybunału wrzucić, ale nie przed akceptacją! Bynajmniej, on ją najpierw podpisał, a już po podpisaniu, gdy nabrała ważności, zostanie sprawdzone, czy stało się to słusznie...
Krytykując z lekka partyjnych kolegów - senatorów ten wciaż czynny członek PO starał się ich jednocześnie usprawiedliwić mówiąc, ze intencje mieli przecież dobre. Mianowicie dyrektywa unijna każe, w razie dalszej opieszałosci trza by płacić karę.
- Dostrzegam natomiast, że w dotychczasowej debacie nie pojawiły się dotąd żadne opinie znanych konstytucjonalistów, które kwestionowałyby konstytucyjność rozwiązań zawartych w ustawie - te oto słowa Komorowskiego warto zapamiętać i wyróżnić.
W chwili obejmowania przez Marszałka Komorowskiego roli sprawującego funkcję Prezydenta - jeszcze przed wyborami prezydenckimi - prof. Winczorek mówił, że przyjąwszy funkcję należy jak najmniej z niej korzystać, a co najmniej należy powstrzymywać się bez mandatu wyborców od podejmowania istotnych decyzji i akceptowania kontrowersyjnych ustaw. Jak wiadomo, Komorowski wstrzemięźliwości nie zachował, przeciwnie, skwapliwie poobsadzał sędziów i zaakceptował ustawę (o zmianach w IPN) - nawet po fakcie nie oddawszy jej do Trybunału. Ale to moze dlatego, ze tamtej opinii Winczorka nie dostrzegł.
Komentarze
Pokaż komentarze (7)