Obersturmfuhrer Miller długo czekał na tę chwilę

Zbliża się rok 2012, kiedy cielęta ludzkim głosem przemówią na stałe, niebo zagotuje się, a ziemia wstanie parą wodną na obraz i podobieństwo chmur. Pierwsze symptomy już są, wczoraj Polska zadeklarowała ustami przywódców sponsoring największych krajów EU i zostało to nazwane sukcesem władzy ludowej. Z rozważań, jakim to mianowicie sposobem strata kilkuset miliardów dla i tak zadłuzonego kraju ma być sukcesem i z jakiej racji ja mam przymierać głodem - zwłaszcza, zę przeciez od przyszłego roku nawet bez tego sponsoringu mieliśmy cieżko przechodzić kryzysowe podwyżki i zaciskanie pasa! -  aby rząd mógł "przyszpanować" w Europarlamencie nic, zdawało się, nie wyrwie przez długi czas. A jednak!

Dziś z kolei na urząd przewodniczącego SLD powrócił z pompą Leszk Miller. Przypomnijmy w skrócie dzieje polityczne tego działacza lewicy. Premier szorstko zaprzyjaźniony z Kwaśniewskim, entuzjasta reform Hausnera, bohater afery orlenowskiej, przyjaciel tak zwanych baronów, ojciec syna chętnie układającego się z mafią, brat brata oskarzonego o przestępcze przyjaźni, nadal odsiadujacego z tego tytułu wyrok.

Wielki polityk i mąż stanu, który przeżył upadek helikoptera i na wózku pojechał na szczyt europarlamentu. Potem przez czas jakiś felietonista "Wprost", poeta. Wykładowca na gościnnych występach w USA. To po powrocie z tego zamorskiego kraju pojawił się na trawniku łódzkim w  dżinsowych spodniach i koszuli z krótkim rękawem rozpiętej pod szyją, z bródką. Bohema.

Założył PL, potem z niej zrezygnował. Czekał z lewicą przez dwie kadencje na wielki powrót do władzy i rzeczywiście stopniowo powrócił,z tym, ze indywidualnie - czy taki jego powrót byłby do zrealizowania, gdyby lewicy wybory parlamentarne poszły lepiej? Powróciwszy dał spokój obnoszeniu się z satysfakcją wobec Olejniczaka, on tylko pociesza Napieralskiego. Nie ma tego złego, Grzegorzu, nadziejo na przyszość, rokuący uczniu. I miałam rację, Senyszyn nie jest zdrajczynią. Leszek zaproponował jej wiceprzewodniczącą.

Dziś powraca jako samotny jeździec, taki Billy Kid, bez Aleksandra, aby po latach sprawiedliwości stało się zadość. Leszku, witamy! 

PS. Warto korzystać z ostatnich dni 2011, już teraz wszędzie robi się coraz ciaśniej, mąka, cukier, olej, cukinia niebawem wypełnią krzesła i przejścia pomiędzy pokojami, kiedyś, zdaje się, były takie duże balony na benzynę...