Zachwycającym się rewolucją na Ukrainie, jakoś nie przychodzi do głowy zapytać, jak to się stało, że mechanizmy "demokratycznego państwa prawa" (a takim ten kraj był, przynajmniej formalnie) pozwoliły na doprowadzenie do sytuacji, w której obywatele są mordowani przez służby powołane rzekomo do ich ochraniania.
Jak to się stało, że prokuratura, policja i w końcu niezawisłe sądy, z sądem konstytucjnym na czele, nie powstrzymały przestępczej szajki przed doprowadzeniem tego państwa do ruiny? Dopiero zbrojne powstanie zmusiło je do podjęcia odpowiednich działań (pomijam tu kwestę, kto finansuje i kto stoi za Majdanem, ponieważ nie jest ona tu istotna).
Dlaczego "czwarta włądza" nie nagłaśniała wcześniej korupcji, złodziejstwa i pospolitych zbrodni popełnianych przez przedstawicieli władzy? Gdzie były ich michniki, lisy, żakowskie i inne porazińskie?
Na przykładzie Ukrainy widać, że pozornie wszelkie demokratyczne i prawne mechanizmy mogą funkcjonować, podczas gdy naprawdę w kraju szaleje terror i bezprawie.
Analogie z Polską nasuwają się same. Szczegóły podaje Ścios na swoim blogu bezdekretu.blogspot.com/2014/02/kalendarium-panstwa-policyjnego.html
Ja jednak chciałbym zwrócić uwagę funkcjonariuszom policji (zarówno tym umundurowanym, jak i w kominiarkach) na los jaki spotkał ich kumpli z Berkutu. Niech sobie popatrzą na zdjęcia z Majdanu i zastanowią się czy warto? Bo Juszczenko jest chroniony przez Rosjan, a Tusk znajdzie pewnie schronienie w Brukseli, ale oni zostaną.
Oczywiście rozumiem, że są rozzuchwaleni faktem, że nie ukarano nigdy ich poprzedników z SB, ZOMO i MO. Skoro tamtym się upiekło i za zbrodnie pobierają dziś od dzieci i wnuków ofiar sowite emerytury, to pewnie i polskojęzyczni policjanci liczą na łagodność naszego narodu. Ale, mogą się przeliczyć.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)