11 obserwujących
218 notek
96k odsłon
1208 odsłon

Czy już można przewidywać przyszłość?

Wykop Skomentuj34

Andrzej Owsiński 

 

Czy już można przewidywać przyszłość? 

 

Pandemia trwa w najlepsze/ chciałoby się powiedzieć: w najgorsze/, a już niektórzy snują przewidywania rozwoju gospodarki na podstawie normalnej jej cykliczności. 

Nie będę się zastrzegał że technologia i dokładniejsze badania zjawisk ekonomicznych zmieniają, a nawet mogą spowodować obalenie tej dotąd nienaruszalnej wiary w przeznaczenie losów ludzkich, przynajmniej w sferze gospodarczej. 

 

Tylko że wszystkie te badania tracą sens w zderzeniu ze zjawiskiem wobec którego jesteśmy bezsilni nie tylko w odniesieniu do bezpośredniej walki z nim, ale też i co do przewidywań przyszłości. 

Można snuć najrozmaitsze dywagacje na temat przesilenia pandemii, ale za chwilę może się okazać tak jak w Chinach gdzie ogłoszono już stan definitywnej redukcji zakażeń, a tu nagle okazuje się że nastąpił nieoczekiwany wzrost. 

Znajdujemy się w sytuacji gorszej niż na wojnie koniec której można przewidywać na podstawie bilansu różnych elementów. 

Z dotychczasowego przebiegu nie można wyciągać wniosków gdzie i kiedy przeżywamy apogeum i kiedy zacznie się redukcja. Można jedynie na podstawie posiadanej wiedzy przewidywać że pandemia potrwa do lata, ale można też i przyznać rację tym którzy twierdzą że potrwa dwa lata. 

W tej chwili nie można mówić o istnieniu określonego trendu rozwojowego choroby zarówno w odniesieniu do poszczególnych krajów jak i w skali światowej. 

 

Mamy więc możliwość przyjęcia każdego wariantu rozwoju sytuacji. 

Najbardziej optymistycznym byłoby zakończenie epidemiologicznego charakteru zarazy w lecie tego roku z przejawami jej osłabienia już w maju. 

Wówczas będzie możliwe stopniowe powracanie do normalnego trybu życia już w najbliższej przyszłości. 

Niektórzy już nam to obiecują co ma chyba na celu podtrzymanie na duchu tych którzy są gotowi do ogłoszenia upadłości. Wprawdzie mamy informacje że z faktem bankructwa, a raczej zamknięcia działalności należy w Polsce liczyć się w przynajmniej 50 tys. przypadków. 

Można się zgodzić że u nas znakomita większość drobnych zakładów usługowych – sklepów, restauracji, kawiarni, zakładów fryzjerskich i kosmetycznych i wiele innych żyje „na styku” dochodów i nie posiada żadnych rezerw stwarzających możliwości przetrwania chociażby jednego kwartału. 

Tego rodzaju przedsiębiorczość odradza się błyskawicznie, wystarczy przytoczyć „parterową Marszałkowską” powstałą po wojnie na gruzach miasta. W porównaniu do niej współczesna Marszałkowska jest martwa. 

Nieco gorzej jest z produkcją przedmiotów powszechnego użytku, która musi czekać na powstanie nie tylko popytu, ale też i zdolności nabywczej społeczeństwa. 

 Jeżeli jednak nie wyczerpie się zbyt głęboko ludzkich zasobów w czasie pandemii to można liczyć na stosunkowo rychłe odrodzenie tej produkcji. 

W najgorszej sytuacji znajdą się zakłady produkujące dla potrzeb zagranicznego przemysłu, w tej chwili tak funkcjonuje większość polskiego „wielkiego” przemysłu. Właściwie to już przestała funkcjonować, gdyż odbiorcy zagraniczni w większości też zahamowali produkcję. 

Odrodzenie przemysłu powiązanego z obcymi firmami i w większości stanowiącymi ich własność będzie zależało i od powrotu koniunktury światowej i od decyzji centrum zarządzania poszczególnymi koncernami.  

Ten stan skazuje zakłady w Polsce na oczekiwanie w dalszej kolejce na uruchomienie, lub na całkowitą likwidację. 

Dla polskiej gospodarki jest to cios bardzo bolesny, ale też i spodziewany przy lada okazji, a nie tylko pandemii, gdyż poza stratami w wolumenie produkcji pozbawia też, bez możliwości jakiejkolwiek rekompensaty, wielkiej liczby miejsc pracy. 

Zagraniczny pracodawca ma wytłumaczenie w postaci ograniczenia produkcji i wymaganiami swojego rządu utrzymania w swoim kraju produkcji kosztem zakładów filialnych zagranicą. 

Wiele zależy od umów udzielających z reguły przywilejów obcym inwestorom natomiast ograniczających ich obowiązki. 

 

Można z góry założyć że problem z odzyskaniem miejsc pracy pozostanie po polskiej stronie. I tu zachodzi pytanie czy tak liczny sztab urzędniczy na szczeblach wojewódzkim i centralnym poświęcił choć jakąś część uwagi na wyszukanie rozwiązań w takiej, nieuchronnie grożącej sytuacji z wielu różnych powodów? 

Czy istnieje choćby taka koncepcja jak przejęcie zakładów o wstrzymanej produkcji i wykorzystanie ich dla potrzeb krajowych lub jakichkolwiek innych? 

Z mocy prawa właściciel zakładu może dokonać grupowych zwolnień i zlikwidować produkcję, zatem obok sprawy zatrudnienia powstanie też problem istnienia warsztatu. 

Czy istnieje możliwość wykorzystania jego potencjału produkcyjnego, w jakim kierunku i kto ma to zrobić? 

Wykop Skomentuj34
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo