Karczówka, wieczór Trzech Króli

..czy to już wszystko..? - na ten piękny wieczór Trzech Króli ? w Klasztorze na Karczówce? - pytałem się wtedy..
..ależ skąd(!) - wiem teraz, że to prawda co mówią w Biblii; niech żywi nie tracą nadziei! - a co tak pięknie powtórzył Juliusz Słowacki; lecz zaklinam..
..
i oto genialność Sieci; wpisuję w Google frazę - i wiersz leci;
"Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei 
I przed narodem niosą oświaty kaganiec; 
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei 
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec" 
..choć mnie najbardziej podoba się zdanie śp. Kazimierza Górskiego; dopóki piłka w grze..- wszystko się może zdarzyć.

http://slowacki.kulturalna.com/a-4939.html

Lecz zaraz jak wyszedłem, coś ciągnęło mnie spowrotem; ale dzielnie brnąłem dalej - spokojnie i ostrożnie oglądałem się jeszcze na te piękne armaty - i tak szedłem-nie-szedłem powoli

..chwila-moment i już jestem na dziedzińcu - lecz spokojnie, wyhamowuję trochę..
..
Teraz widzę tak bardzo po angielsku nie wychodziłem przecież - a bez pożegnania, przykre - lecz fakt; nagle ogarnęła mnie taka desperacja(!)

Czy to możliwe?..czy to naprawdę możliwe? kończył się ten wieczór, a przecież, a przecież - miało być coś jeszcze, coś - jak wspomnienie z młodości; najtrudniej jest wyjść..kto to powiedział..? - jeśli nikt jeszcze, to ja to mówię - bo to prawda;jeszcze chwilkę zwlekałem, ale cóż

..fakt; to pożegnanie - jeszcze się oglądam - i znowu widzę(teraz)zwykła kolację rodziny zakonnej, lecz wtedy chciałem jeszcze raz zobaczyć, nie przeoczyć tutaj..
..co miałem zobaczyć (faktycznie), ale we śnie.

Jakieś dziwne to było odczucie - patrzałem na Księdza Adama jakbym coś chciał powiedzieć - jest tak sympatyczny, ale wciąż się wymyka - jakby mnie unika?
..lecz Co-Partner robi swoje ; ujmuje, teraz w rozmowie i za chwilę naprawdę;
Ksiądz Adam spogląda i uśmiecha się na pożegnanie - jakże miło zaraz inaczej.
Lubię jak mnie ludzie lubią,zwłaszcza - których lubię.

..ja też manewrowałem niedwuznacznie w stronę drzwi, ale Co-Partner stopował; faktycznie kilka minut zajął poczęstunek - bardzo smaczny - a gdy już-już - to właśnie tych kilka minut z kolędami na pożegnanie - tutaj brak - otóż ciągle się potykam na tym samym; rozglądam się - jak inaczej każdy widzi to samo (!) - ale też przybywa z czym innym i wraca gdzie indziej - zrobiło się smutno.
Wtedy wyszła Miła Pani z kuchni i spytała, czy bym się nie poczęstował jeszcze..
..ach już zapomniałem; w każdym razie podziękowałem.Jednakże problem ,
że nie zrobione ujęcia - to utracone ujęcia - jest trudny, bardzo trudny do zrozumienia i oceny jak czas; główny bohater(mojej) zmarnowanej młodości.

..żeby nastąpiło to coś, co powinno..ach Panie - nie odwracaj się ode mnie..
..chwilkę obserwuję Księdza Adama, taki życzliwy - każdemu by coś podał, pomógł;
widać trochę smutny ; ludzi było wyraznie mniej, a wyjść z refektarza łatwo niezauważenie, po angielsku

Trzydzieści lat - nieprzypadkowo(!) - widzę podobieństwo z 1981 rokiem - choć uśmiecham się teraz; wszystko by zjedli momentalnie..(!)..wtedy
..ale w ogóle, atmosferę czuję podobną; coś nadchodzi, nieuchronnie zbliża się.
Jak dobrze, że spotkaliśmy się na Karczówce w wieczór Trzech Króli, jak dobrze - powtarzam cicho; znów czuję obok;
pora, już pora

Także, aby się zobaczyć i pokazać, a przy tym utwierdzić, jak piękni są ludzie odświętni. Teraz jednak zastanawiam się jak tam było ze mną ? Co się stało? - czy nic takiego?
..ach Panie, jakbym był tu ciut młodszy; jakieś trzydzieści lat powiedzmy - nie zadawał bym takich pytań - medytuję spokojnie - bo co mi pozostaje; ujęcia Co-Partnera - i tyle.

..(..) tak Drogi Przyjacielu- co jest najważniejsze? - ta chwila właśnie - wytchnienia, te piękne kolędy w Kościele i teraz tutaj w refektarzu ; tchnienie czegoś innego:
po to się spotkaliśmy.

Wieczór Trzech Króli w refektarzu; tyle obrazów pięknych widzę jeszcze teraz, ten gwar przytłumiony i zapachy potraw - przyglądam się teraz uważnie.
Spoza ujęć Co-Partnera widzę inne ustawienie dwóch stołów, albo i trzech (jak liczyć)
..a przy nich rodzina zakonna; i Brat A.coś pokazuje; (..)
..ten sam refektarz teraz; byłem tam naprawdę, tak samo jak wtedy(..)
..
Śnił mi się znów Brat A. - jak z wyrzutem pokazywał Krzyż Pana Naszego i śp.Księdza Zygmunta jak klęczy ; nasze misterium które widzi sen, że ja to ja naprawdę jeśli to notuję - a on tam został - powinienem to zrozumieć lepiej!
..
..kiedy byłem kim innym.
..
Lubię ludzi zadowolonych i dla siebie serdecznych. Gdy się zastanowić wszystko jest tak proste; patrzę uważnie na ujęcia Co-Partnera ; życzliwość, nastrój Święta i coś jeszcze tam było w refektarzu - nie wiem jak nazwać - to nadsens.

Pozdrawiam serdecznie i gratuluję występu - jakże chętnie przyłączyłbym się (!)
(..medytuję teraz)

..
..