Pożegnanie

Tik odstał swoje.
Kolejki były ogromne; jedna, druga, trzecia.. 
Lecz każda miała po kilka okienek kasowych. 
Szło to dość szybko. Jednak i tak trwało.
Już wieczór.
Pożegnanie z Warszawą.

Patrzy, patrzy - lubił hulajnogę(!)
Kiedyś, kiedyś - najbardziej osobiste wspomnienie;
ostatni zakup mamy..- potem już nie wstała.
Wspomina czasem, jak widzi chłopca na hulajnodze.
( Bo zwykle jeżdżą tylko chłopcy.)
Teraz ma ważne zadanie; musi kupić bilet powrotny.
Posmutniał jeszcze bardziej.

Pokonał spokojnie i tę przeszkodę..
Spokojnie?
..trochę przyspieszył - niepotrzebnie..
Ogląda się na ten dziwny kołowrót - ciekawe - wygląda fajnie, ale po co to?
Z pewnością mają licznik obrotów - i liczą ludzi statystycznie - domyśla się.
Tik wcale nie jest głupi, choć może trochę śmieszny.
" Nie szkodzi.." - powtarza często - i ma rację; jeśli nawet śmieszny, to też nie szkodzi.

Wędruje ostrożnie w kierunku dworca.
Istotą zmiany są ludzie - nie tylko budowle.
Podziwia młodzież - wszyscy siedzą tutaj spokojnie - jakby czekali.
Teraz jest pewien, że jak tu będzie znowu - Co-Partner ujmie ludzi na pierwszym planie - na wprost(!)
Spokojnie, spokojnie - czuje obok to coś;
.."uważaj (!)
..więc uważa.