Choć o tym, co spotkało posła Zalewskiego dużo już na blogowisku napisano, chciałbym i ja swoje dołożyć. Ale nie o pośle Zalewskim lecz o jego kolegach, których się teraz na tę okoliczność przepytują.
Otóż, aż miło posłuchać, jak koledzy z PIS-u wiją się jak piskorze byle tylko nie narazić się braciom K., a jednocześnie nie narazic się zdrowemu rozsądkowi, którego resztki jeszcze w ich duszach tkwią. Każdy wywiad zaczyna się zwykle od chwalenia pod niebiosa osiągnięć brukselskich pani Fotygi, choć tak na dobrą sprawę nikt specjalnie nie potrafi wytłumaczyć - na czym one polegają. Potem łagodnie karcą posła Zalewskiego podkreślając jednak, że jeden z drugim bratem mieli jak nasłuszniejszą słuszność. Na pytanie: "czy zgadzają się z postawą Prezydenta, który zakończył znajomość z posłem Zalewskim" odpowiadają niezmiennnie, że nie mają w zwyczaju komentować słów pana Prezydenta. Że niby taki wielki szacunek okazują stanowisku. Dziwne, bo ten zwyczaj wprowadzili chyba niedawno, bo jakoś sobie nie przypominam okazywania szacunku Aleksandrowi K., czy Wałęsie. Brat, który już nie pamiętam, spalił nawet kukłę Wałęsy onego czasu, ale można przyjąć, że od tego czasu, gdy weszli na salony, dużo się w ich manierach zmieniło.
Młodzież powinna się uczyć, jak powiedzieć, żeby nic nie powiedzieć, jak robić, żeby nic nie zrobić.
Gałczyński napisał (cytuję z pamięci):
Bo gdy wieje wiart historii, ludziom, jak pięknym ptakom rosną u ramion skrzydła
Natomiast trzęsą się portki pętakom.
Do wiatru historii, póki co, dosć nam daleko. Wystarczył lekki zefirek i gacie idą w ruch.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)