Zabrać małpie brzytwę

Minister Ćwiąkalski w wywiadzie dla "RZ" usiłuje wyrwać z rzeczywistego kontekstu politycznego ostatnią decyzję sądu o wypuszczeniu na wolność członków gangu porywającego biznesmenów dla okupu, ucinających im palce a ostatnio po pierwszym wypuszczeniu z aresztu mających na koncie pobicie policjantów.

Minister usiłuje umyć ręce zasłaniając się „niezawisłością sądu” i „państwem prawa”. Całą sprawę zaś zamienić w nękanie jego osoby.

 

„RZ: Dlaczego dwaj mężczyźni, którzy tuż po opuszczeniu aresztu pobili policjantów, po przesłuchaniu zostali wypuszczeni do domu?

Ponieważ tak zdecydował niezawisły sąd. Być może politycy PiS myślą, że wystarczy tupnąć nogą, by zmienić jego decyzję, ale chyba zapominają, że żyjemy w państwie prawa. Powiem wprost: tutaj nie chodzi o jakąś szczególną troskę Prawa i Sprawiedliwości o bezpieczeństwo społeczne, ale o nękanie mojej osoby."

 

Czy Ministra Ćwiąkalskiego dziwi to, że „niezawisły sąd” wypuszcza bandziorów z aresztu. Mnie to nie dziwi. Przecież taki właśnie klimat stworzył nam sam Pan Minister. Świetnie rozumiem co oznacza owa sądowa niezawisłość, jednakże zdaję sobie sprawę z tego że orzekający sędzia pomimo "przysługującej mu niezawisłości" jest jedynie człowiekiem, na którego wpływa otoczenie,  panujący klimat łagodności względem przestępców a w szczególności zaś sygnały z Ministerstwa.

 

Czym bowiem jak nie czytelnym sygnałem było piętnowanie przetrzymywania podejrzanych o przestępstwo w areszcie, umarzanie sprawy prokuratorskich i wycofywanie listów gończych? Czym była kampania sprzeciwu wobec projektu zaostrzenia sankcji KK? Czy nie jest to przemyślana polityka wpływająca także na orzecznictwo niezawisłego sądu?

Czy wyrok ws. Jakubowskiej i skandaliczna sentencja do tego wyroku, wypuszczenie z aresztu Dochnala nie są kolejnymi decyzjami „niezawisłych sądów” wpisujących się w pobłażliwą politykę obecnego Ministra?

 

Ćwiąkalski nie rozumie, że to on odpowiedzialny jest za tą atmosferę pobłażliwości względem podejrzanych - jak się dziś okazuje nie tylko tych zamieszanych w sprawy polityczne ale też przestępców, co do winy których nie ma najmniejszej wątpliwości.

 

Jeśli Minister nie zdaje sobie sprawy z tego, że każde jego działanie, każdy jego wywiad do mediów i każda konferencja prasowa (notabene w ich liczbie goni poprzednika – w sukcesach jest gorzej) mają ogromny wpływ na kształtowanie się praktyki i wyrokowania w wymiarze sprawiedliwości to trudno oprzeć się wrażeniu, że ten człowiek nie ma kwalifikacji do zajmowania tego stanowiska. Jest więc tytułową małpą z brzytwą. Komu jeszcze ta małpa utnie palec?