Robię sobie przerwę, zabieram rodzinę i mknę w moje góry.... .

W tym tygodniu - jutro już będziemy na miejscu - wybieramy się znowu na kawałek urlopu - tym razem też krajobraz górski. Po sąsiedzku Babiej Góry.... .

Na szczęście wychodzić nie trzeba wysoko aby ją dojrzeć ze zwykłej ścieżki dostęnej dla maluchów: dwu i półtetnich wzwyż... .

A i pod drzewem można przycupnąć i na kapryśną Babią Górę zerknąć.....

Mam nadzieję, że pogodnie będzie, więc pochodzimy leśnymi ścieżynkami, z polany rzucimy okiem... .

A także będziemy masowo rzucać kamyczkami do potoków górskich i krzyczeć PLUM!!!! Z moimi słodkimi dryblasami.

Tam zawały polityczne i bierzączaka urasta do poziomu zaledwie przyziemnych ostów pod butem.... - patrzymy wyżej i dalej.... .

...i wyżej, .... i jeszcze dalej.... .

... i niebo tam jakieś bliższe... ,:-)

Więc pozostawiam Was z klimatami beskidzkimi - i wyruszam tam właśnie: gdzie "bliżej niż dalej"; mimo, dróg i dróżek wyboistych i kamienistych a i czasem pogody kapryśnej. Sąsiedztwo Babiej to jedyna w sobie zmienność pogodowa.

Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia na salonach niebawem.

HEJ!!!!

p.s. Dla miłośników wyższych gór, coś poniżej: