Muszę się pochwalić jaką mi satysfakcję i niespodziankę zrobił mój Janek.
Pani zadała w przedszkolu zadanie domowe aby namalować to dlaczego kocha się swojego tatusia. Były tam różne rysunki pomocnicze:
- dlatego, że naprawi coś tam śrubokrętem, itp.
- że coś tam w domu robi i takie tam.
Przy tej książce-zeszycie ćwiczeń usiadł JAŚ ze swoją Babcią. Po przeczytaniu tych niby odpowiedzi pomocniczych, Babcia zapytała Jasia:
- Jasiu, a dlaczego Ty kochasz swojego tatę?
- Janek zamilkł na niekrótką chwilę. Po czym poważnie odparł: Bo Tatuś mnie kocha.
Qrdę, zaskoczył mnie brzdąc i sprawił mi wielką satysfakcję. Nigdy bym nie przewidział takiej odpowiedzi u pięciolatka. Odpowiedział "skubaniec" najlepiej na świecie, a ja sam lepszej odpowiedzi nie potrafię wymyśleć.
A oto Jasiu:
Chłopaki! Warto być Ojcem, mówię Wam. Takie słowa usłyszeć od swojego dziecka to jest jedyne w swoim rodzaju przeżycie - powiem wprost - to wielkie szczęście.
pozdrawiam
Komentarze
Pokaż komentarze (13)