Złodzieje śmieci

 Pamiętam z dzieciństwa handlarza starzyzną. Przyjeżdżał taki pan, konnym! wozem, i oznajmiał, że skupuje stare szmaty.  W zamian można było dostać patelnię - tzw. cygańską - albo jakiś garnek, rondelek - no, tego typu rzeczy. Pewnie, że te gary nie stanowiły wielkiego majątku, ale stare szmaty tym bardziej :)

Z pewnością był to pierwszy przypadek recyklingu, z jakim się zetknęłam!

Warto zauważyć, że wymiana była chyba raczej mało ekwiwalentna, ale dżentelmenowi jakoś się opłacała.

Wiele, wiele lat później, na początku lat dziewięćdziesiątych, los postawił na mojej drodze (przejściowo) pana, który miał w stosunku do mnie plany matrymonialne, ale też bagaż wieku (miał chyba ze czterdzieści lat - dla mnie wówczas wiek sędziwy:) oraz, co gorsze, niecodzienną profesję: był mianowicie właścicielem firmy śmieciarskiej. Aby mnie usposobić przycylnie, pan ów zdradził mi, że pieniądze leżą dosłownie na ulicy, tylko nikt nie chce się po nie schylać. Jako przykład podał mi srebro, które odzyskuje z taśm fotograficznych. Nie powiem - wizja wielkiej góry srebra nawet zrobiła na mnie wrażenie ... ale jakoś je w końcu opanowałam.

Potem były lektury, filmy - i narastające przekonanie, że skoro za śmieci bierze się mafia, to MUSI to być dobry interes.

Ostatnio dowiedziałam się, że z trzydzestu pięciu butelek po napojach robi się jedną bluzę polarową. Rachunek jest prosty - moja trzyosobowa rodzina funduje firmie śmieciowej co najmniej trzy bluzy miesięcznie - a jeszcze przecież są inne dobra, które nadają się do recyklingu: papier, szkło, puszki ... 

Do czego zmierzam? Oczywiście do tego, że to firmy śmieciowe powinny NAM płacić za śmieci - sytuacja odwrotna jest po prostu nienormalna. Skoro w czasach PRL-u możliwy był opłacalny recykling, to chyba w dzisiejszych czasach nie ma powodu, by było inaczej? ...

Ostatecznie, niech mi już nie płacą za te moje butelki PET - po prostu ja dam swoje śmieci w zamian za nie :)