O kondycji Demokracji w Polsce

Myślę, że brak publicznej debaty o kondycji i jakości polskiej demokracji świadczy o miejscu, w którym się znajdujemy. W ilu miejscach w kraju pojęcie demokracji jest zupełnie nie znane? W ilu miejscach żadną siłą nie da się uzyskać żadnej odpowiedzi na pytanie: dlaczego poparłeś tego czy innego kandydata? A dziedziczenie pozycji społecznej od czasów PRL-u? Kolejny temat zupełnie przemilczany. Moim zdaniem w wielu miejscach mamy do czynienia z nader żałosną karykaturą demokracji, gdzie głosują ludzie nie zdolni do rozumienia pojęcia społeczeństwa jako wspólnoty; głosowanie jest ceremoniałem wyzutym z treści i jakiegokolwiek znaczenia; interes społeczny jest pojęciem nieznanym - można tak wyliczać dalej. I to nie jest kwestia samej edukacji, lecz także wychowania w poczuciu odpowiedzialności. Tam gdzie nie ma poczucia wspólnoty, gdzie zostały zupełnie zerwane więzi społeczne - demokracja nie ma racji bytu. To wydaje się być aksjomatem. A w Polsce coraz mniej pojęcia wspólnoty. Tylko tak można tłumaczyć brak reakcji na katastrofę przemysłu stoczniowego czy cukrownictwa, o rybołówstwie nie wspominając. Sprawy zasadnicze zaczynają się zawsze od osobistej postawy i własnych wyborów. Jeśli nie będę kupował w moim najbliższym sklepie, to zwiększam możliwość utraty pracy przez ludzi tam zatrudnionych. A jeśli w moim najbliższym otoczeniu nie ma pracy, to jest przestępczość. I to nie jest obojętne ani dla mnie ani dla wspólnoty do której przynależę. To jest właśnie kwestia odpowiedzialności, wynikającej ze świadomości społecznej. A to jest podstawa. Czy warto o tym podyskutować?