Bronić organizacji czy nie?

Miałem wątpliwości co do rozłożenia akcentów w tekście Graff w Gazecie Wyborczej, ale generalnie się z nią zgadzam. Nie zgadzam się za to na pewno z wczorajszym tekstem polemicznym Romantycznie i rozważnie, który broni organizacji. Jest to wielka pomyłka. Panowie Bodnar i Kucharczyk mówiąc w imieniu swoich organizacji (których jest pewnie jakiś ułamek procenta) formułują ogólne tezy polemiczne. Mozna mówić o organizacjach pozarządowych w ogóle, ale w sytuacji, gdy porównuje się je z administracja publiczna czy biznesem. Jednak tak jak niebezpiecznie jest wypowiadać wspólne sądy na temat działalnosci międzynarodowej korporacji i lokalnego warzywniaka, czy rządu RP i zarządu w małej gminie, tak niebezpiecznie jest pisać np. o profesjonalizacji organizacji pozarządowych.

Własciwie nie chce tego uzasadniać uzasadniałem nie raz. Dzis wystarczy przeczxytac w dzisiejszej Polityce tekst "Hurtownicy miłosierdzia" Ryszarda Socha, aby zobaczyć jak różny i zróżnicowany jest to sektor.

Nie ma co bronić sektora za wszelką cenę, profesjonalizacja w zdobywaniu pieniędzy może oznaczać jedynie wiecej środków na nieefektywne działania, współpraca z administracją moze oznazcać jedynie wypełnianie coraz mniej zasadnych zarządzeń. Organizacje są lepsze i gorsze, wieksze i mniejsze, działające w róznych czasem sprzecznych interesach, odwołujące sie do różnych metod. Społeczeństwo obywatelskie to także złe organizacje, nieobywatelskie organizacje, quasiorganizacje, tak jak w biznesie są lipne przedsiębiorstwa, podejrzane interesy. Brońmy dobrych organizacji a krytykujmy te, co do których mamy watpliwości czy działają dla dobra wspólnego, czy stosują etyczne metody, czy ich działanie przynoszą rzeczywiste efekty. Bo inaczej odium tych, które tak nie robią spadnie na wszystkie organizacje, A tych, które są fajne (tak w swoim profesjonaliźmie jesli to konieczne, jak i w swoim amatorstwie jeśli to mozliwe), mam nadzieję jest ciagle znacznie wiecej niz tych, które już tak fajne nie są.