Dwaj Panowie G., czyli PO straciło szansę, by byc cicho.

Wynik partyjnych wyborów w PO powinien dać do myślenia członkom PO, tak zresztą jak i przełożona w mediach wajcha. Powinien. No cóż, mózg zazwyczaj mieści się w głowie, nie w kieszeni, więc za wiele wymagać nie można.

Nie ukrywam, że lubie tak Gowina jak i Godsona. Jakoś tak mam, ze ufam ludziom wierzącym w to co mówią. Jezusowi ufałbym w to, że wierzy że będę zbawiony, a Trockiemu, że wierzy że nie ma takiej możliwości. Konserwatystom z PO wierzę, że wierzą, że ta partia ma jeszcze jakieś szanse. Bo monopartia popsuła znaczny kawałek mojego zycia, i teraz nie chciałbym do tego powrócić - czy to za sprawa PO, czy PiS.

Potrzebuję alternatywy. Mój wybór nie musi się róznić od siebie jak lody z ananasem od karkówki w ziołach, ale chcę mieć wybór. PO sprzed 2005 roku była takim wyborem. I chyba nie tylko dla mnie. Więc skąd to dążenie do totalnego suicidium w ramach członków PO? Cóz, zapraszam do pierwszego akapitu...