truchełka liści opadają na ziemię
z gałęzi swoich żywicieli
- ich czas się wypełnił
utkane z nich dywany szeleszczą pod stopami
wczesnojesienne słońce
przebłyskuje spomiędzy ogołoconych konarów
smugami kolorowych promieni
błyskotliwe światłocienie tworzą różnobarwną mozaikę
na pokrytych liśćmi ścieżkach
wolne od szarugi dni umila nam babie lato i złota jesień
- wtedy chce się żyć...
.
Komentarze
Pokaż komentarze