kancelistka

mchem porosłe fiku miku
głaszcze linie hub i kolan
huśta w biodrach aż od styku

pobiegł ścieżką jęk patyków
skąd porusza w rytm synkopy
mech porosły w fiku miku

pływa w deszczu kurz, fascykuł
gęsto szepcze wiatr w koronach
huśta w biodrach aż na styku

para nagusieńkich szczygłów
leci z śmiechem wprost w ramiona -
w mech – porosły w fiku miku

kłębi obłok głębi ziemię
aż się zachwyt zbierze w oczach
huśta w biodrach obraz szczytów

dolin plamki na księżycu
oddech zdmuchnął zachód słońca
w mchu zarosłym fiku miku
śpią w kopercie dwa słowiki