słuchaj

futryna bez drzwi jest niema
zatrzymany haust powietrza
przed dzień dobry do widzenia
pusta wolność głucha przestrzeń
wieje chłodem w oczy, usta
są zbyteczne
wyrzucone
heroldowie na wygnaniu
gdzieś z kostkami grają werble w pusty knebel
martwą ciszę
 
idą
 
we wrażliwych słuchach
zapisuje się historia
drzwi  - skrzypiących powrotników
w takt grzechotek dzwonków jazgot
pęków i solówek kluczy
arii pod jęczącą klamką
wysapanych z furią zaklęć -
 
są sekrety
nas podróżnych
 
wiedzą o nich
szept rozmówki

i ich małe siostry
uszy

*( z nieukończonego tomiku "Bohater Codzienny - żywoty przedmiotów martwych")