orajno! orajno!
skolka stoit łza
bo co?
bo strach
suszy nas i was
on zna
do dna
całe życie
i płynie jak bezsenna ćma
tjomna sud'ba w pijanej dolinie
tylko krzyk mirno spit
kołysany winem
wot utomlyonnye
poparzone dusze
parujący spiryt
po głowie
podymne
przedmiot liryczny // który nie byłeś wcale nadzwyczajny / człowieku z wierszy / wieszany na drewnianym kołku / stawiany w kącie, leżysz na dnie szafy / i czekasz na to nie-wiadomo-co, a czasem / przyjdzie nocą mysz, pogłaszcze wąsem / coś-nie-coś ponadgryza los kukiełki / i tak codziennie i za każdym razem / tak ktoś ci coś ci zrobi z tobą / - dyżurny homo sapiens, rekwizyt - uczestnik // zaprawdę, zaprawdę ci powiem / jesteś poezji / nadzwyczajnie potrzebny
Nowości od blogera
Komentarze
Pokaż komentarze