- to ja scaramuccia dymiąca arrabica
burza synaps księżyc na skórzanej smyczy
garść migdałów i kilka patyków
skrzeczałło z iskrą jak skaczący kos
pamiętasz?
plątonogi szalik wełniane królestwo
a nos trącał ciszę pytajnikiem w oczach
łowiłeś mruczki – drapanięta czułości
w rozbawione uszy wpadał lot
śniętej muchy
ćmiło z białych ścian akustyką ciepła
zamiast usiąść trochę się przespać
niuchnęła lufcik
i uciekła
przedmiot liryczny // który nie byłeś wcale nadzwyczajny / człowieku z wierszy / wieszany na drewnianym kołku / stawiany w kącie, leżysz na dnie szafy / i czekasz na to nie-wiadomo-co, a czasem / przyjdzie nocą mysz, pogłaszcze wąsem / coś-nie-coś ponadgryza los kukiełki / i tak codziennie i za każdym razem / tak ktoś ci coś ci zrobi z tobą / - dyżurny homo sapiens, rekwizyt - uczestnik // zaprawdę, zaprawdę ci powiem / jesteś poezji / nadzwyczajnie potrzebny
Nowości od blogera
Komentarze
Pokaż komentarze