o cudne widoki skrawki podróżne
migające w oczach nagim krótkim światłem
stojące jeziora w objęciach przystanków
chwytane ustami zimne mgły w szczelinach
i wy, zdrożne, kręte i wilgotne
myśli pośpieszne pędzące w bezdroża
gorące tumany z uwolnionych ciał
zachwyt oszalały
przedmiot liryczny // który nie byłeś wcale nadzwyczajny / człowieku z wierszy / wieszany na drewnianym kołku / stawiany w kącie, leżysz na dnie szafy / i czekasz na to nie-wiadomo-co, a czasem / przyjdzie nocą mysz, pogłaszcze wąsem / coś-nie-coś ponadgryza los kukiełki / i tak codziennie i za każdym razem / tak ktoś ci coś ci zrobi z tobą / - dyżurny homo sapiens, rekwizyt - uczestnik // zaprawdę, zaprawdę ci powiem / jesteś poezji / nadzwyczajnie potrzebny
Nowości od blogera
Komentarze
Pokaż komentarze