która by chciała pobiec w rdzawy świat
niedokończony spleen paryskie bagna
przypomni sobie f/akt z kawiarni och
i parującą ślinę gęsty dym
w urywkach światła wąskie usta
gorący spryt apetyt węża
pochłaniał pomalutku w ciemność
syczący lód
aż pękła szklanka
zabawa w czułe - zimno ciepło
przedmiot liryczny // który nie byłeś wcale nadzwyczajny / człowieku z wierszy / wieszany na drewnianym kołku / stawiany w kącie, leżysz na dnie szafy / i czekasz na to nie-wiadomo-co, a czasem / przyjdzie nocą mysz, pogłaszcze wąsem / coś-nie-coś ponadgryza los kukiełki / i tak codziennie i za każdym razem / tak ktoś ci coś ci zrobi z tobą / - dyżurny homo sapiens, rekwizyt - uczestnik // zaprawdę, zaprawdę ci powiem / jesteś poezji / nadzwyczajnie potrzebny
Nowości od blogera
Komentarze
Pokaż komentarze (2)