statua

naprawdę nic się nie stało

nic a nic – kolokwium z niepoczytalności

zdają wszyscy, niektórzy po raz pierwszy

weszli do betonu i stoją murem człekokształtnym

płaskorzeźbą z myśli, monolitem

w którym ryją res gestae – apologię konkretów

wybranych, z rydwanu porywają fakty

prząśniczki liwiuszów wszelkiej maści

nizają historię naściennego zbawcy

z upływem czasu

odpadnie od siebie jak tynk

drapany przez deszcz, powietrze, ciekawskich

nie zabraknie

póki bije serce łapać będą mima

za nogawkę potrząsać, może się uwolni

i w ludzi rozejdzie