zbiegłe myśli, niedobitki wyobraźni
łapią z okna widokówki
w smugach dźwięków nawijają je na szpulkę
- małe czarne mediumarium robi cichcem
film na szaro, w pyle z ulic
środkiem miasta
szary typ spod szarej gwiazdy mknie wierzchowcem
przestarzałym ikarusem
mówi ściana: aaaale jazda
gzyms się z trudem powstrzymuje, w końcu pęka i otwiera
brwi unoszą się we wronach, tańczą zmarszczki gdzieś pod farbą
pryska szarość, okiennica mruga okiem, dynda krzywonosy balkon
tak się śmieje, tak się śmieje, że rozrywa się fasada
nawet rzygacz odlatuje
w lekkich spazmach
* dla AGG



Komentarze
Pokaż komentarze