Kilka refleksji o Trybunale

Ostatnio, za sprawą wyroku na temat mandatów samorządowców, głośno jest znów o Trybunale Konstytucyjnym. Argumantacja sędziów Trybunału uzasadniająca taki wyrok utwierdza mnie w przekonaniu, że rację ma Jarosław Kaczyński mówiąc o potrzebie znalezienia nowej formuły dla tego szacownego gremium. 

 

Przypomnę krótko kilka faktów: gdy w mediach pojawiły się pierwsze informacje o samorządowcach, którzy nie złożyli w terminie oświadczeń majątkowych, okraszane były one wyłącznie uśmiechem politowania pod adresem nieopierzonych, lokalnych polityków z „jakiegoś-tam-pipidówka”. Nikt nie krzyczał, że to zamach na samorząd, wolność i demokrację. Tysiące obrońców tych wartości  znalazło się dopiero wtedy, kiedy okazało się, iż takie przeoczenie przydarzyło się pierwszej diwie Platformy – Hannie Gronkiewicz-Walc. 

 

Wyrok jaki zapadł w tej sprawie w zasadzie mnie nie zdziwił. Jeśli wśród pięciu sędziów orzekających byli tacy apolityczni herosi prawa jak np. czerwona post-?-komunistka – Ewa Łętowska i różowy UD-ek Jerzy Ciemniewski (z góry przepraszam wrażliwych czytelników za „rzucanie kolorami”), to trudno było się spodziewać, że ich głos będzie wyrazem poparcia dla obecnej koalicji rządzącej – a uważam, że wcześniejsza powszechna polityczno-medialna dyskusja na ten temat spolaryzowała opinie nie na polu konstytucyjnym, tylko czysto politycznym i wydany wyrok był głosem politycznym, a nie konstytucyjnym.

 

Trybunał dokonał ekwilibrystycznych sztuczek, aby uzasadnić swój wyrok i jeśli mógł podważyć prawo ustawodawcy do swobodnego określenia wysokości kary za dane przewinienie, to równie dobrze posługując się identyczną argumentacją może stwierdzić, że 12 lat pozbawienia wolności za gwałt, a dożywocie za zabójstwo to kary zbyt surowe i trzeba ulżyć doli biednych przestępców.  

 

Wybieranie byłych polityków – bez względu na ich barwy - do takich organów, jak TK jest złe i głośno trzeba o tym mówić. Ale z drugiej strony, mimo iż jestem umiarkowanym zwolennikiem IV RP, boję się czy Jarosław Kaczyński oprze się chęci „odzyskania”...

 

Ale to temat na kolejne refleksje.