Kultura Sznurowa, ludów północnej Europy..

Ludzie Północy reprezentują jedną wielką grupę genetyczną R1a, która zdobiła nasze garnki sznurkiem, wyznaczając charakterystyczny wzorek. Miejscem, która ta kultura zapisała się szczególnie na terytorium PL jest miejscowość Trzcinica koło Jasła nad rzeczką Ropą. Zwana Troją Karpacką, starsza od Biskupina o ponad tysiąc lat, była strażnicą dla ludów, które wędrowały ze stepu na północ w poszukiwaniu lepszego jutra. Część z nich zatrzymała się w PL inicjując Kulturę Mierzanowicką , potem Trzciniecką (od Trzciniec w lubelskim) i przyległe do niej kultury, Komarów-Sośnica (Białoruś, Ukraina). Reszta sznurowców powędrowała na północ do Skandynawii. W tamtych czasach był to trafny wybór, bo mieli nieprzebrane ilości ryb, których łapanie nie sprawiało takich trudności jak gonitwa za sarnami, których i tak mieli w nadmiarze. Problem z uprawą, hodowlą i pasterstwem uwidocznił się później, nordyccy bracia średnio z tym sobie radzili, stąd ich zamiłowanie do łupienia sąsiadów. Wówczas przed ponad 4 tysiącem lat komunikowaliśmy się tym samym językiem Proto-Indo-Europejskim, czyli stepowym. Potem słowiański rozdzielił się z bałtyjskim, a proto-germański powstał najpóźniej z języka nordyckiego.

Ceramika sznurowa z charakterystycznym wzorem sznurka. Czasami prawo, albo lewoskrętny.

Reszta Europy, w zasadzie 80 procent jej zachodniej i południowej części reprezentowała Kulturę Pucharów Dzwonowatych czyli pucharów w kształcie odwróconego dzwona. Ta część  Zachodniej Europy, stała się potem celtycką grupą językową z  genetyczną R1b, co wskazuje jednoznacznie, że oni reprezentowali język celtycki kiedy zarejestrowały go kroniki greckie i rzymskie, oraz Proto-Italsko-Celtycki, kiedy nie miał go kto jeszcze rejestrować w okresie wczesnego brązu. Wiemy, bo ludy te pozostawiały za sobą nazwy celtyckie w bardzo odległych czasach. Oraz własny język od Hiszpani po Wyspy Brytyjskie, gdzie zachowały się dwa dialekty, Galów i Brytów od epoki brązu bo wtedy tam przybyli tworząc wspaniałą kulturę Stonehenge w wersji pierwszej (2950–2900 p.n.e.). Język italski rozbiegł się z celtyckim, kiedy zawitali tam Etruskowie. Anglowie i Saksoni zniszczyli język tubylców , wraz z religią druidów na Wyspach Brytyjskich, włącznie z kulturą i administracją. Doszło tam do czystki etnicznej opisanej w literaturze. Język angielski należy teraz do rodziny języków germańskich.

Puchar ceramiki dzwonowatej (odwrócony kształt dzwona)

Podsumowanie jest, że Europa była podzielona na dwie części od początku przybycia Indoeuropejczyków, z tą różnicą, że jej północna część, podzieliła się na kolejną rodzinę języków słowiańsko-bałtyjskich i germańską, z którą wcześniej dzieliliśmy ten sam język. Słowiański odbiegał brzmieniem z racji jego styczności ze stepem, oraz językami irańskimi, oddzielił się nawet od bałtyjskiego, który dominował na terytorium większym od Słowian ale faktycznie jesteśmy wszyscy braćmi, w wyglądzie, kulturze i genetyce. Ot, co..