MOTTO.
Po co Komorowski na pogrzebie śp. Marka Rosiaka?Oto zestawienie kilku wypowiedzi liderów Platformy Obywatelskiej:
1) Komorowski odgrywa kabaret, czyli "serdeczne przeprosiny", jednak nawet w ocenie posła Żelichowskiego jest słabym aktorem.
"Zrobimy eksperyment: Ja bardzo serdecznie przepraszam. Jestem skłonny przeprosić za Janusza Palikota, Antoniego Macierewicza, Jacka Kurskiego, Stefana Niesiołowskiego, za siebie i zobaczymy, co z tego wyniknie. Jest pani przekonana, że teraz się zmieni stanowisko Jarosława Kaczyńskiego? – dopytywał dziennikarkę stacji."
2) Tusko dgrywa rolę arbitra, który jest ponad to wszystko, apeluje i upomina. Ale inni są arbitrzy, na przykład prof. Zybertowicz, którzy mówią, że on również nie odrobił lekcji. "– - Jest nam wszystkim bardzo, bardzo przykro, że po tak wielu latach w Polsce znowu doszło do takiego zdarzenia – mówił premier Donald Tusk (...). Jeśli potrafimy sobie wytłumaczyć, że nie chodzi o polityczne gesty, ale wejście na drogę systematycznej poprawy własnego języka, własnych intencji, wtedy ta śmierć nie będzie znakiem triumfu tego, co złe w każdym człowieku – stwierdził szef rządu. Podkreślił, że ważna jest zmiana podejścia do konkurencji politycznej, tak by rywala nie traktować jak wroga." Nota bene: jak można inaczej traktować rywala, bo przecież nie są sojusznikami, nie są po jednej, lecz raczej po przeciwnych stronach? Czy Tusk celowo pominął tu słowo "zniszczyć" w odniesieniu do "rywala"?
3)Grzegorz Schetyna mówi, że powinniśmy uderzyć się w piersi, ale bynajmniej nie zamierza bić się we własne piersi, wskazuje na PIS.
(...) tak rzeczywiście było, podjęliśmy ten język i to nieważne kto rozpoczął, to nieważne, że ta agresja wychodziła z ust liderów PiS, że tak się działo. (...) Ja nie uważam żeby Komorowski powinien przepraszać, jako klasa polityczna powinniśmy przeprosić tak, to powinien być głos nas wszystkich, a nie poszczególnej osoby.
A teraz - Prawa i Sprawiedliwości:
4) Kaczyński odrzuca wprost "przeprosiny" Komorowskiego i uznaje je za "zwykłe zagranie propagandowe", zaś sam - niezręcznie - przyjmuje rolę tłumaczącego się (a jak wiadomo, tłumaczą się winni) : "Mamy wczorajsze występy Czumy i Niesiołowskiego, twierdzenia, że winni są ci, którzy nie nałożyli cenzury na wypowiedzi zwykłych ludzi[tu: chodzi o autorów dokumentu "Solidarni 2010" Ewę Stankiewicz i Jana Pospieszalskiego] te wypowiedzi są przypisywane Prawu i Sprawiedliwości, choć to nie byli członkowie PiS, a tym bardziej działacze PiS, mówię o wydarzeniach zaraz po katastrofie. Jeśli ktoś nie wierzy, może sobie sprawdzić w stenogramach wczorajszej komisji sprawiedliwości - mówił Kaczyński."
Widać, jak na dłoni, że słowa liderów Platofrmy Obywatelskiej mówią jedno, a znaczą drugie. Mają odwrotny sens, są fałszywe. To jest przykład ukrytej agresji w niejednoznacznej wypowiedzi. Natomiast wypowiedzi Kaczyńskiego są przykładem szczerości, otwartości, mówienia wprost, z przysłowiową "kropką nad i". Jak Kaczyński mówi, że nie przyjmuje przeprosin, to nie przyjmuje. A jak Komorowski, Tusk, Schetyna mówi, że przeprasza, to nie przeprasza. Dlatego, jak liderzy Platformy składają kwiaty i palą znicze pod łódzkim biurem PIS, w którym zginął Marek Rosiak, to nie jest znak szacunku, ani symbol współczucia. To kolejne kłamstwo polityczne. Banał? Wszyscy to wiedzą? OK! Po co więc Komorowski wybiera się na pogrzeb Marka Rosiaka?
http://wiadomosci.wp.pl/kat,17511,title,Tusk-powinien-odwolac-Niesiolowskiego,wid,12777851,wiadomosc_prasa.html
http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,8551898,Jaroslaw_Kaczynski_odrzucil_przeprosiny_prezydenta.html
http://www.radiozet.pl/Programy/Gosc-Radia-ZET/Grzegorz-Schetyna18
http://www.rp.pl/artykul/10,552886.html
http://www.se.pl/wydarzenia/kraj/prezydent-komorowski-przepraszam-za-palikota-macie_157594.html
http://notatnikmieszczucha.salon24.pl/242560,po-co-komorowski-na-pogrzebie-sp-rosiaka
ANEKS.
Komorowskiego drewniana mowaPrezydent Komorowski nie będzie moim prezydentem. Nie będzie, bo sam odrzuca wszystkich, którzy darzą szacunkiem osobę i dorobek śp. Lecha Kaczyńskiego.
W ostatnim swoim wywiadzie dla "Rzeczpospolitej", głośnym głównie ze względu na pogardliwe odcięcie się od pana M. Saakaszwili prezydenta Gruzji, czemu natychmiast przyklasnął Kreml, Komorowski mówił przede wszystkim o śp. prezydencie Lechu Kaczyńskim. Mówił on znów drwiąco, poniżająco o wojnie o krzesła, o samoloty... Jego styl nie zmienił się wcale, a powinien, po zakończeniu kampanii wyborczej i objęciu stanowiska prezydenta, najwyższego organu państwa. On nadal nie potrafi opanować języka manipulacji, języka złych emocji. Niestety, jak dotąd żaden dziennikarz nie zdobył się na odwagę, żeby Komorowskiemu zadać pytanie: O jaką walkę chodzi, jak śp. prezydent Lech Kaczyński walczył o te krzesła? Widzieliśmy przecież telewizyjne relacje z Brukseli, że żadnej wal,ki nie było, wręcz przeciwnie: premier Tusk nie chciał się z nim normalnie przywitać, podać ręki, chciał go minąć po chamsku ignorując, ale prezydent Kaczyński z uśmiechem poklepał go po plecach. Umiał zachować się z klasą. Był ponad te małe intrygi dworskie, ponad złośliwości nadgorliwych sługusów Tuska, jakichś panów Arabskich...
Zresztą i w czasie kampanii było to ohydne, obrzydliwe, takie szarpanie i wyśmiewanie nieżyjącego prezydenta. który dopiero co zginął we wstrząsającej, tragicznej katastrofie.
Pamiętamy pierwsze wystąpienie Komorowskiego po katastrofie: zero empatii, zero ludzkiego uczucia.
Pamiętamy, jak podczas ceremonii powitania powracających na polską ziemię ciał ofiar katastrofy smoleńskiej, nad rzędami trumien, on potrafił wraz z premierem Tuskiem bawić się jakąś rozmową i śmiać. W chwilę potem, jak gdyby nigdy nic, wygłosił oficjalne przemówienie, a jego każde słowo brzmiało w uszach osieroconych rodzin i przyjaciół jak bolesna drwina. W internecie krążyły zdjęcia dokumentujące tę niesmaczną sytuację. Ostatnio w TVN24 wspominała o tym, głęboko dotknięta, wdowa po śp. pośle Gosiewskim.
Podczas niemal każdego swego spotkania wyborczego, tak w kraju, jak za granicą, w Londynie na spotkaniu z młodzieżą studencką, Komorowski powracał do tego "śmiesznego" wątku walki o krzesła i samoloty. Tylko młodzież się nie śmiała...
Takie właśnie zachowania Marszałka Komorowskiego opisywał w wywiadzie dla Rzeczpospolitej wiceszef klubu parlamentarnego SLD, poseł Marek Wikiński: „…na własne oczy widziałem drugą twarz Komorowskiego, którą pokazał na posiedzeniu Prezydium Sejmu i Konwentu Seniorów 10 kwietnia – w dniu tragedii smoleńskiej.Była to twarz człowieka cynicznego i bezwzględnego. Po tym co tam usłyszałem i zobaczyłem nie chcę, żeby został Prezydentem”.
Cynizm, bezwzględność, skłonność do manipulacji, fałsz... Takie zachowania przypominają podręcznikowy opis cech typowych dla socjopaty:
1) nieprzestrzeganie norm życia społecznego;
2) chroniczna nieodpowiedzialność;
3) impulsywność;
4) poszukiwanie sytuacji ryzykownych, niebezpiecznych dla zdrowia i życia własnego lub innych;
5) łatwe popadanie w irytację, agresywność;
6) fałszywość charakteru, skłonność do manipulacji;
7) brak wyrzutów sumienia po wyrządzeniu komuś krzywdy.
Jeśli stwierdzimy trzy z siedmiu takich głównych symptomów, to według ekspertów, istnieje wysokie ryzyko, że mamy do czynienia z socjopatą. A przecież tu mamy do czynienia z kimś, kto ucieka przed ludźmi tylnymi drzwiami urzędu w Bogatyni; czyim hobby jest zabijanie zwierząt; kto bijał swoje dzieci; kto "z przyjemnością" wizytuje powodzian; ma za złe snajperowi, że nie trafił z bliskiej odległości i nigdy nie widział powodu, aby przepraszać... Przestrzegam...
Może jednak - powracając na twardy polityczny grunt - przede wszystkim chodzi o to, że Komorowski po prostu jest zbyt ograniczony, że on nie potrafi znaleźć konkretnych argumentów merytorycznych, odnoszących się do dorobku śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego? Stąd więc ta jego mania prześladowcza ciągłego gadania o krzesłach? Stąd, że on nie potrafi wspiąć się na wyższy intelektualnie poziom dyskusji?
Na ten temat także:
Komorowski walczy z cieniem krzesła (Mieszczuch - 26.06.10)
Jaki charakter ma kandydat Komorowski? (Mieszczuch - 02.07.10)
