Chodorkowski przed sądem

Michaił Chodorkowski, zdjęcie AP

Oto pełny tekst oświadczenia Michaiła Chodorkowskiego, które biznesmen wygłosił wczoraj podczas rozprawy, na której syberyjski sąd rozpatrywał jego prośbę o zwolnienie warunkowe. Wniosek został odrzucony dziś przed południem. O sprawie możecie przeczytać tutaj, tutaj, tutaj i tutaj.

 

 

 

Wysoki Sądzie,

Zwracam się z niniejszą prośbą o zwolnienie warunkowe i jestem przekonany, że jej pozytywne rozpatrzenie będzie sprawiedliwe i zgodne z prawem w każdym aspekcie; pomoże społeczeństwu, dla którego mogę pracować na wolności, mojej rodzinie i mnie samemu.

Formalne warunki umożliwiające moje przedterminowe zwolnienie zostały spełnione, gdy odsiedziałem ponad połowę wyroku.

Warunek, który musi być teraz spełniony i którego obecność ma stwierdzić ma stwierdzić sąd to brak potrzeby odsiadywania przeze mnie dalszej części wyznaczonej kary. Moim zdaniem powyższy warunek został spełniony w pełnej zgodzie z duchem i literą prawa.

Jestem z przekonania osobą przestrzegającą prawo, co zostało też podkreślone w liście referencyjnym dostarczonym do sądu. Nawet wtedy, gdy traktowano mnie niesprawiedliwie, pozostałem obywatelem posłusznym prawu. Jednocześnie walczę o zmianę mojego wyroku na ile to możliwe.

Podczas pięciu lat odsiadki przestrzegałem wszystkich reguł więzienia. Ani przez moment nie dałem nikomu powodu przypuszczać, że uważam się za człowieka stojącego ponad zasadami dotyczącymi pracy, dyscypliny, kontaktów z administracją itd.

To dlatego, mimo nieudanych prób wymyślania popełnionych przeze mnie wykroczeń, przez ostatnie 10 miesięcy nie zgłoszono żadnych oficjalnych skarg na mój temat.

W piątek moją celę odwiedził szef więzienia. Oczywiście nie był to jego własny pomysł. W poniedziałek okazało się, że zgłoszono przeciwko mnie skargi – fałszywe i idiotyczne.

Po pierwsze odmówiłem podobno udzielenia informacji o tym ile osób było w mojej celi. Odmówiłem udzielenia informacji! Informuję więc teraz: dwie.

Po drugie zbiornik na wodę pitną miał być brudny. Jakby kiedykolwiek dostarczono mi podczas pobytu w więzieniu wodę pitną.

Do sądu przetransportowano mnie z karceru.

Kto i dlaczego chciał przedstawić nasze władze w taki sposób w tym konkretnym momencie? Dla mnie byłoby to zachowanie niedopuszczalne. Cieszę się, że podobnie uznało biuro prokuratora.

Proszę pozwolić mi wrócić do głównego tematu. Wciąż uważam wyrok w mojej sprawie za niesprawiedliwy i dlatego zgodnie z konstytucyjnym prawem używam wszystkich dostępnych środków prawnych, by to udowodnić. Wykorzystywanie przysługujących mi dróg nie może być podstawą odrzucenia mojej prośby o zwolnienie.

Spędziłem za kratami prawie pięć lat i ludzie mogą pytać, czy żałuję tego, co zrobiłem, czy zapłaciłem za wyrządzone krzywdy i czy jestem gotowy im zadośćuczynić.
Oczywiście bardzo żal mi ludzi, którzy nie z mojej winy cierpią z powodu mojego oskarżenia, moich bliskich. I zrobię wszystko co możliwe, by uczynić ich sytuację lepszą.

Nie mogę jednak żałować przestępstw, które nigdy nie miały miejsca. Nie mogę tego zrobić nie tylko dlatego, że uważam werdykt za niesprawiedliwy, ale także dlatego, że boję o los wielu ludzi, którzy stali się zakładnikami w związku z moim skazaniem.

Co do wyrzutów sumienia, to podobnie jak każdy popełniłem błędy, których jak każdy normalny człowiek żałuję. W żadnym wypadku nie wymaga to jednak trzymania mnie za kratkami.

Co do krzywd pragnę zaznaczyć, że przed moim aresztowaniem Jukos był wart 40 miliardów dolarów. Dzisiaj nie mam nic. Jeśli ktoś uważa, że zostały poczynione inne szkody, po skomplikowanej historii Jukosu zostały one odpłacone z nadwyżką.

I jeszcze jeden istotny szczegół.

Podczas procesu podjęto próbę spłacenia moich prywatnych rzekomych zaległości podatkowych. Sąd w Moskwie bez podania powodu omówił możliwości przyjęcia pieniędzy, nie wydał żadnego dokumentu potwierdzającego ich wpłacenie, ale też nie zwrócił gotówki. Wiele mówiono na ten temat przy okazji tamtego procesu, a moi prawnicy przypomną sprawę również dzisiaj.

Nie można mi zabrać już nic, bez względu na to jak długo pozostanę w więzieniu.

Pozostaje jeszcze jedno ważne pytanie, które jak mi wiadomo zadaje wielu ludzi i które powinien sobie zadać także ten sąd: co zamierzam robić jeśli wyjdę na wolność?

Oto co mam do powiedzenia na ten temat.

Zawsze ciężko pracowałem. Zbudowałem największą i najlepszą firmę w kraju. Pomagałem ludziom, przede wszystkim dzieciom.

Nie wstydzę się swojej pracy. Dwadzieścia pięć lat doświadczenia zawodowego, duża rodzina i moje priorytety życiowe, które wskazałem powyżej powinny dowodzić, że nie będę miał problemów ze znalezieniem swojego miejsca w społeczeństwie.

Nie pragnę niszczyć, nigdy tego nie robiłem i nie zamierzam robić w przyszłości. Wręcz przeciwnie – zawsze próbowałem budować. Odniosłem sukces na wielu polach i mam nadzieję na kolejne sukcesy.

Jeśli zostanę zwolniony nie zamierzam wracać do przemysłu naftowego ani próbować dochodzić zmiany niesprawiedliwych decyzji dotyczących Jukosu. Chcę się poświęcić pracy dobroczynnej a przede wszystkim życiu rodzinnemu – mam czworo dzieci, w tym trójkę małych dzieci, które już od pięciu lat, być może najważniejszych lat ich życia, nie widziały ojca.

Jest wielu ludzi i wiele słusznych spraw, którym mogę poświęcić swoje doświadczenie i wysiłki. Proszę sąd tylko o jedno – by zgodnie z prawem dał mi taką możliwość.

Dziękuję.