Osiedle Pruitt-Igoe zostało zbudowane w St. Louis w 1954 roku, ale już w 1972 wysadzono go w powietrze.
Dzieło modernistycznego architekta Minoru Yamasaki składało się z 33 wieżowców, każdy po 11 pięter, poukładanych w równych rzędach na 23 hektarach.
W kompleksie Pruitt mieli mieszkać czarnoskórzy mieszkańcy, a w Igoe biali.
Koniec końców w blokowisku Pruitt-Igoe zamieszkali czarni bracia i siostry i zamienili go w piekło, gdzie królowała przestępczość i narkomania.
Wspólne korytarze i tzw. skaczące windy (niezatrzymujące się na niektórych piętrach) okazały się idealną przestrzenią dla narkomanów, przestępców i lokalnych gangów.
Rosnąca przestępczość i kompletna patologia jaka zapanowała na tym blokowisku spowodowały ucieczkę wielu mieszkańców, na których miejsce napłynęła biedota ze slumsów.
Bloki popadały w ruinę, a Pruitt-Igoe pustoszało - żaden normalny człowiek nie chciał tam mieszkać nawet za darmo.
Ostatecznie podjęto decyzję o wysadzeniu całego osiedla - zaledwie 16 lat po oddaniu go do użytku.
15 lipca 1972 r. osiedle Pruitt-Igoe zostało wysadzone i zdarzenie to zostało uwiecznione w filmie Koyaanisqatsi.
Warto zobaczyć też film
The Pruitt-Igoe Myth: An Urban History
Reżyseria: Chad Freidrichs
Rok produkcji: 2011
strona filmu: www.pruitt-igoe.com
Komentarze
Pokaż komentarze (1)