Radek Sikorski nie jest już Ministrem Obrony Narodowej. Tygodnik „Newsweek” trafnie przewidział zmianę w resorcie obrony natomiast chybił kompletnie z diagnozą dymisji. Uważam, że spór pomiędzy Macierewiczem i Sikorskim ma trzeciorzędne znaczenie w kontekście dzisiejszej dymisji.
Przyczyna przyjęcia dymisji Ministra Sikorskiego – zdaniem autora – leży przede wszystkim w głowie Prezesa Rady Ministrów. Jarosław Kaczyński skutecznie eliminuje każdego, kto wykazuje – chociażby – względną wyższość intelektualną, erudycyjną, kompetencyjną czy sondażową. Moją tezę opieram na pewnej sekwencji wydarzeń, której podmiotami byli: Władysław Bartoszewski, Stefan Meller, Kazimierz Marcinkiewicz, Igor Chalupec, Leszek Balcerowicz i oczywiście Radek Sikorski. Takie postępowanie nie ma nic wspólnego z usprawnianiem pracy resortów czy innych instytucji państwowych, ponieważ następcy powyższych nie legitymują się ani wiedzą ani doświadczeniem swoich poprzedników. Takie zmiany mają zapewnić Jarosławowi Kaczyńskiemu niepodzielne panowanie i posłuch, co biorąc pod uwagę personalia obecnych urzędników jest oczywiste. Nie jest to jednak autorytet zbudowany w oparciu o przesłanki intelektualne, czy inne obiektywne, lecz oparty o kryterium wdzięczności i posłuszeństwa. Prezes Skrzypek, minister Fotyga, a przede wszystkim minister Szczygło wszystko zawdzięcza braciom Kaczyński, bez nich nic by nie znaczyli w polskiej polityce. I właśnie, dlatego będą posłusznie wykonywać wszelkie polecenia Premiera oraz nie będą śmieli wykazywać się niezależnością, której – moim zdaniem – Premier nie znosi. Problem tkwi w tym, że lista sług osobistych się wyczerpuje, co może skutkować poszukiwaniem nowych młodych – niekoniecznie kompetentnych – wyznawców gotowych uczynić wszystko, aby wkupić się w łaski braci.
Dymisja ministra Sikorskiego została przyjęta przede wszystkim, dlatego że zagrażał on pozycji Prezydenta Lech Kaczyńskiego w kolejnych wyborach. Radosław Sikorski wydaje się być idealnym kandydatem na Prezydenta RP, jego dotychczasowe dokonania i nabyte doświadczenie świadczą same za siebie. Jarosław Kaczyński zastosował – moim zdaniem – uderzenie profilaktyczne mające na celu usunięcie chociażby hipotetycznego zagrożenia dla brata, co z tego, że owe pochodziło od ministra własnego rządu – mamy przykład ex premiera Marcinkiewicza. Sikorski odnosząc sukcesy w prowadzonym przez siebie resorcie mógłby pokazać, ze człowiek wyedukowany, kompetentny, znany w świecie wielkich polityków może być skuteczny nie tracąc przymiotu patriotyzmu.
Szefostwo NATO bardzo pozytywnie wyrażali się byłym ministrze obrony, prof. Brzezińskim stwierdził, że przyjęcie dymisji Sikorskiego znacznie osłabi pozycję Polski w negocjacjach w przedmiocie tarczy rakietowej, nie wspominając o komplikacjach w kontekście niedawnego wysłania wojska do Afganistanu.
Szkoda wielka Radka Sikorskiego, ale patrząc na jego dotychczasową postawę nie sądzę by losy ojczyzny stały się mu obojętne a rządy – trzeba pamiętać – się zmieniają. Podkreślić należy także klasę, z jaką ex minister pożegnał się ze współpracownikami, mówiąc między innymi „Kocham ten resort, kocham Wojsko Polskie".
Nowy Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło na pytanie jednego z dziennikarzy czy wybiera się w tym tygodniu do Sewilli odpowiedział pytając – od Sewilli? na to dziennikarz – tak tam się odbywa międzynarodowy szczyt ministrów obrony narodowej.
Cóż…
Inne tematy w dziale Polityka
