Zawsze stała za moimi plecami i przetrwała wszystkie moje wybryki. Pamiętam jak profilaktycznie dostawałem burę po wywiadówce jednocześnie wiedzą i mając pewność, ze walczyła zawsze o minie. Jak nie przeszedłem z religii też nie było tragedii – mama wiedziała dlaczego.
Nauczyła mnie dlaczego warto być dobrym człowiekiem i czym jest empatia. Nie Kościół nie szkoła, Ona, moja Mama. Całe życie komuś pomaga i jest w tym skuteczna i wbrew temu co sama mówi i z czego czyni mi zarzut bardzo kocha ludzi i im ufa. Taka jest moja Mama.
Zawsze o minie walczyła i tego mnie nauczyła. Walczyć o najważniejsze w życiu. Zawsze powtarzała i nadal powtarza, ze ten rok w twoim życiu jest najważniejszy. Buntowałem się bo i taka jest rola syna ale teraz rozumiem. Nie tylko rok ale i dzień każdy jest najważniejszy i w to co się wierzy jest najważniejsze. Teraz kiedy mam żonę i dziecko wiem to doskonale.
Nawet tego bloga nie było by gdyby nie wiara że warto komuś coś powiedzieć choć w najprostszych słowach – choć wiem że Mama boi się żebym nie miał z powodu tego bloga nieprzyjemności.
Kim bym był gdyby nie moja Mama? Na pewno nie tym kim jestem.
Mamusiu Kocham Cię. Ps. Jeszcze zapuszczę włosy.
Inne tematy w dziale Kultura
