Rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego mamy za sobą. Pamięć o tamtych wydarzeniach jest absolutnie niezbędna dla budowania naszej wspólnej tożsamości. Brałem udział w uroczystościach upamiętniających powstanie człowieka przeciw wszystkiemu co nieludzkie, powstanie człowieka w obronie człowieka i jego istoty i jest mi wstyd.
Jest mi wstyd za polityków, część osób warczących na swych rodaków i za siebie, ponieważ patrzyłem i nic; żadnego słowa z siebie nie wydobyłem. Nie zapytałem dlaczego moi rodacy buczą słysząc słowa Władysław Bartoszewski – w szczególności – w kontekście wojny. Nic nie powiedziałem.
Idąc do samochodu miałem łzy w oczach i totalną rezygnację pod opakowaniem. Potem poszliśmy z córką do zoo i tam spotkaliśmy uśmiechniętą rodzinę. Dorosły mężczyzna pchał wózek, na którym siedział stary człowiek z biało czerwoną opaską na ramieniu. Wycieczkę odbywał w towarzystwie licznej rodziny. W chwilę potem ustawili się obok boćków do rodzinnego zdjęcia i wówczas doświadczyłem kontaktu z czymś, co nazywam wielkością istnienia człowieka, ale – jak pisał Jacek Kaczmarski – poza gatunkiem.
Może za rok , może…
Pozdrawiam
Inne tematy w dziale Polityka
