Sprawa posłanki Staroń ukazała nam wszystkim jak bardzo politycy boją się masmediów. Po opublikowaniu artykułu w Rzeczpospolitej o rzekomym uwłaszczeniu się posłanki na majątku spółdzielczym jej polityczni koledzy bez chwili zawahania tłumnie oświadczali, iż z pewnością zostanie ona usunięta z klubu PO a może nawet i z partii.
Gdyby sprawa była oczywista taka reakcja była zewsząd pożądana, a postawa posłów PO świadczyłaby o wysokich standardach etycznych. Tak jednak nie jest. Mamy artykuł w gazecie i przeczącą mu ripostę pani Staroń. Przyzwoitość w takiej sytuacji nakazuje wysłuchania racji obu stron. Dopiero premier Donald Tusk na pytanie dziennikarza, czy posłanka zostanie usunięta z klubu odpowiedział - nie wiem, co świadczy o racjonalnym podejściem do sprawy.
Jeżeli jest tak jak posłanka oświadczyła, że posiada własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu użytkowego, a nie spółdzielcze, to cała ta afera to jest śmiechu warta. Wyobraźmy sobie sytuację, w której poseł miliarder, prawnik, właściciel kilkudziesięciu nieruchomości jest członkiem podkomisji czy komisji pracującej nad zmianą ustaw podatkowych znoszących (czysto hipotetycznie) podatek od nieruchomości. Czy jego postępowanie będziemy oceniać mniej etycznie, niż zachowanie pozostałych członków posiadających co najwyżej dwie nieruchomości? Zyskałby każdy z nich proporcjonalnie do posiadanych nieruchomości.
Absurd.
Pozdrawiam
Inne tematy w dziale Polityka
