Wpis na śmierć literatury

 „Nasze czasy, to początki zabijania książki przez gazetę, literata przez dziennikarza. Jeśli nic nie powstrzyma tego biegu rzeczy, nic nie osuszy deszczu uciech i nagród spadającego na dziennikarza, zabraknie dzielnego i dostatecznie bezinteresownego pióra, żeby poświęcić się sztuce, ideałowi, niewdzięcznej książce, i pisarz zostanie uznany za dziwadło i durnia”.

 

Czy nie doczekaliśmy się finału tych przewidywań? Kim jest dzisiaj pisarz w Polsce? Jaki ma autorytet moralny i finansowy?   Byle dziennikarski wycierus w mediach centralnych, byle srajda śpiewająca na scenie gołymi pośladkami stoi w hierarchii społecznej i majątkowej wyżej od tak zwanego pisarza.