Specustawą stoczniowcy na bruk

Po zatwierdzeniu specustawy przez Sejm RP rząd PO i PSL odtrąbił swój „kolejny wielki sukces”. Kolejny, ponieważ wcześniej za czasów PiS oddano za darmo (sukces prywatyzacyjny?) Ukraińcom Stocznie Gdańsk SA, którym mamy jeszcze dopłacić 150 mln złotych na reanimację stoczni (sic!) Innym sukcesem wcześniejszych ekip (SLD) było zaduszenie dobrze prosperującej Stoczni Szczecin i doprowadzenie jej do bankructwa. Same sukcesy…

 

Dzisiaj zamiast ratować stocznie, które na całym świecie są rentowne i przeżywają boom na produkcję statków proponuje się specustawę, która przewiduje sprzedaż stoczni ze stratą dla państwa 8 mld pomocy publicznej. Oczywiście roszczenia będą zaspakajane zaczynając od zagranicznych wierzycieli, czyli od ISD Donbas (Ukraina) i Rami Ungar (Izrael).

 

Wbrew składanym obietnicom specustawa nie gwarantuje stoczniowcom, że prywatni inwestorzy nie wyrzucą ich na bruk, a trzeba pamiętać, że mówimy o kilkunastu tysiącach ludzi. Ponadto upadek stoczni to zlikwidowanie pracy dla ponad stu tysięcy osób zatrudnionych w zakładach kooperujących z przemysłem stoczniowym.

 

„Ochrona praw pracowników stoczni” (sformułowanie ze specustawy) semantycznie brzmi dumnie, a oznacza w praktyce doprowadzenie do dobrowolnych, a także grupowych zwolnień. Tym bardziej dziwi i zastanawia uległa postawa władz stoczniowych związków zawodowych. Dotarłem za to do dokumentu- zawiadomienia dla CBA, który mnie wcale nie zdziwił:

 

„Ruch Społeczny Obrony Stoczni i Gospodarki Polskiej im. Gen. Józefa Hallera został zwołany w celu wspierania idei upaństwowienia stoczni i ich włączenia w gospodarczy system powiązany bezpieczeństwem państwa. W ostatnich dniach odebraliśmy sygnały o wyrażeniu zgody przez przedstawicieli związków zawodowych na likwidację stoczni i upadłość, którą rząd nazywa postępowaniem kompensacyjnym. Zgoda związkowców na tzw. specustawę stoczniową to zgoda na likwidację zakładów pracy i usunięcie przemysłu stoczniowego z polskiej gospodarki (…)

 

Zatem wnosimy o zbadanie i prześwietlenie finansów osób reprezentujących środowiska związków zawodowych stoczniowców, które bezpośrednio wyraziły  zgodę na likwidację i upadłość stoczni. Uzasadnieniem dla takiego wniosku jest fakt, że trudno znaleźć racjonalne przesłanki do wyrażenia zgody na usunięcie z polskiej gospodarki branży stoczniowej w sytuacji, gdy istnieje konstruktywne rozwiązanie pozwalające na pozostawienie stoczni w polskich rękach i ich ścisłą współpracę z przemysłem energetycznym i zbrojeniowym.” – napisał Ryszard Walczak, prezes Ruchu Społecznego Obrony Stoczni.

 

Specustawa przewiduje, że sprzedaż majątku ma się odbyć w drodze nieograniczonego przetargu. Jednocześnie nie wymaga się uwzględnienia ustawy o zamówieniach publicznych. A więc stocznie może kupić ktoś spoza branży stoczniowej, np. deweloper, który zbuduje tam biurowce, a wiadomo, że tereny stoczni są bardzo atrakcyjne.

 

Poza tym, niektórzy zapominają o innych, nie mniej ważnych aspektach, dla których trzeba ratować stocznie.