Skąd Kinia wie?

Dwudziestoletnia panna autorytatywnie stwierdziła, że jej tatuś jest kompetentny, że ceni go za kompetentność. Owa dwudziestoletnia panna jest podobno studentką na pierwszym roku prawa na uniwersytecie, z którego jej tatuś kompetentnie się urlopował do konkurencyjnej prywatnej Wyższej Szkoły Pedagogiki i Prawa im. Mieszka I w Poznaniu.

Tatuś już od circa 10 lat rzadko widuje Kinię, ponieważ jest bardzo zajęty ratowaniem ojczyzny. Gdy Kinia zatem pyta mamę, jaki jest tatuś, to mama odpowiada, że tatuś jest kompetentny. Dlatego Kinia to wie. Kinia wie też, że jej tatuś jest kompetentny, gdyż każdego dnia obserwując w lustrze owoc kompetentnych działań tatusia może to autorytatywnie potwierdzić w całej rozciągłości lustra. Oto Kinia jest córką swojego tatusia, a skoro jest jego córką, to jej tatuś na pewno jest kompetentny.

Mama Kini nigdy się na tatusiu Kini nie zawiodła. Może dlatego, że od dziesięciu lat, tzn. od czasu, gdy tatuś Kini rozpoczął swoje poświęcenie dla ojczyzny, mama Kini nie miała zbyt wielu okazji, by z nim przebywać. Tatuś Kini, rzadko przebywając z mamą Kini, nie miał zbyt wielu okazji, by ją zawieść.

Prawdopodobnie na tym polega całe łajdactwo III Rzeczypospolitej, że to chore państwo zmusza tatusia do poświęceń dla ojczyzny z dala od żony i córki. Z drugiej jednak strony III Rzeczpospolita ma tę wielką zaletę, iż powodując rozłąkę rodzin jednocześnie wzmacnia ich więź. Powszechnie bowiem wiadomo, że ludzie tym bardziej się cenią, im rzadziej się widują.

Ludzie stają się też kompetentni wtedy, gdy ich nie ma. Podobnie ludzie tym mniej boją się Kaczyńskiego, im mniej go znają.