Milczenie Baranów

Gdy  Stado zajęte rozpaczliwym szukaniem bodaj szczawiu i mirabelek , jego przywódcy o runie czarnym  , jak potrafi być czarne sumienie wodzowskie, zaklinają rzeczywistość przez wszystkie przypadki i okoliczności , prawdy znane, objawione tylko im.

Nie dziwota. Czuć swąd wyroków historii, więc każdy  zawczasu  pragnie się wybielić , gdyż biel jest antytezą czerni. Wyroki Boskie mogą jednak zapaść po wyrokach prawa , jeśli ono jest  PRAWEM

Że nam  kacap wraku nie odda ?  Nic to , najważniejsze do kraju moto-wilków Putina nie wpuścić  i  Bregovića , bo zgrał na zajętym  Krymie.  Oto kryteria na dziś , na najbliższe jutro.

                                       Nie tak powinna wyglądać   TA rocznica.

 

Dziś rano , moja ulubiona  poetka - Ludmiła Janusewicz (  Koszalin ) opublikowała poniższy tekst :

 

         

10 kwietnia 2010 , godz. 8.41 

__________________________

 

„Ból rozchodzi się

od ściany do ściany

Firanka znieruchomiała

Kubek z ręki wypadł

Telewizor kasandrą

wieszczy

Las w Smoleńsku zadrżał

Tupolew skrzydła złamał

Ziemię okryła

cisza ”

 

i zaraz, poniżej :

Powrót do domu – kwiecień 2010
_______________________________

„Z nieba sfrunął

na płytę lotniska

ogromny żelazny ptak

klamrą spiął Katyń

po raz drugi polała się

łza

Z brzucha ptaszyska

trumna za trumną

bucha

chłopcy malowani

flaga i hymn

W lesie smoleńskim

zastyga cisza

i skrucha

drzew ”

 

                 Ludmiła Janusewicz.

 

Odpowiedziałem 13-go marca br.

 

 

      KIEDY

______________

 

Kiedy zamkną mnie na stadionie

pełnym przenicowanych nagości ,

nie wiem , co zrobię.

Nie będę miał gozdzików czerwonych,

świeżych i niewinnych,

gotowych na przyjęcie w lufy.

Nienawiść nie jest winna

braku niewinności.

Czas zbroić  kochani

w moc ducha i z benzyną butelki.

Przed sobą bez twarzy , 

nie skryjesz się nigdzie.

Na tym stadionie co dziesiąty

umrze

lecz ty , pamięci

nie zapomnij przeżyć.

 

                                 Adam Kadmon