POPiS naprawdę istniał. „To nie był mit”
Jak przypomniał Jacek Protasiewicz, idea współpracy PO i PiS nie była wyłącznie medialną konstrukcją z 2005 roku. Jej początki sięgają wyborów samorządowych w 2002 roku.
– Wtedy autentycznie powstał Komitet Wyborczy PO-PiS. Platforma Obywatelska i Prawo i Sprawiedliwość wystartowały razem w wyborach samorządowych – wspominał.
Jednym z symboli tamtej współpracy był Rafał Dutkiewicz, kandydat wspierany jednocześnie przez PO i PiS w wyborach prezydenta Wrocławia. Protasiewicz, który prowadził jego kampanię, podkreślał, że Dutkiewicz do końca pozostał wierny idei wspólnej centroprawicy.
– Nawet kilka lat później przygarnął z ulicy kota i nazwał go POPiS – opowiadał były europoseł.
W tamtym czasie wspólnym przeciwnikiem obu ugrupowań było przede wszystkim SLD Leszka Millera, które dominowało na scenie politycznej. Jednak już wtedy pojawiały się pierwsze sygnały ostrzegawcze. (ciąg dalszy artykułu pod materiałem wideo)
Obejrzyj rozmowę na YT:
Wybory 2005. PiS wygrał i wszystko się rozsypało
Kluczowy okazał się wynik wyborów parlamentarnych w 2005 roku. Zarówno politycy PO, jak i część komentatorów zakładali wcześniej, że to Platforma będzie silniejsza. Stało się jednak inaczej.
– Nikt nie przewidział jednego: że wybory parlamentarne może wygrać PiS – mówił Adam Abramczyk.
To właśnie ten moment miał przesądzić o upadku projektu POPiS. Jak relacjonowali uczestnicy podcastu, Donald Tusk nie chciał oddać pełni władzy zwycięskiemu PiS-owi, a Jarosław Kaczyński nie zamierzał dzielić się najważniejszymi resortami.
Według Abramczyka jednym z głównych punktów spornych były resorty siłowe.
– Kaczyński chciał mieć wszystkie resorty siłowe. Ostatnią deską ratunku była propozycja podziału MSWiA, ale PiS już nie chciał się na to zgodzić – mówił.
Negocjacje dodatkowo komplikowały wybory prezydenckie. Jarosław Kaczyński chciał przede wszystkim doprowadzić do zwycięstwa swojego brata Lecha Kaczyńskiego nad Donaldem Tuskiem.
„Dziadek z Wehrmachtu” i początek brutalnej polityki
Uczestnicy podcastu zwracali uwagę, że kampania z 2005 roku była początkiem nowego stylu politycznej walki w Polsce. Pojawiły się mocne, emocjonalne przekazy, które później stały się standardem.
Jednym z najbardziej pamiętnych momentów była sprawa „dziadka z Wehrmachtu”, uderzająca w Donalda Tuska podczas kampanii prezydenckiej. Wcześniej PiS prowadził także kampanię z hasłem „pusta lodówka”, wymierzoną w liberalny program gospodarczy Platformy.
– To była bardzo demagogiczna odpowiedź na propozycję Platformy dotyczącą liniowych podatków – oceniał Protasiewicz.
Według rozmówców właśnie wtedy polityczny spór zaczął zamieniać się w trwały konflikt emocjonalny między dwoma obozami.
Donald Tusk i Jarosław Kaczyński. Dwie różne szkoły polityki
W podcaście dużo miejsca poświęcono również stylowi uprawiania polityki przez Donalda Tuska. Adam Abramczyk przypominał, że z Platformy z czasem odchodzili kolejni ważni politycy: Maciej Płażyński, Andrzej Olechowski czy Jan Rokita.
Jacek Protasiewicz przekonywał natomiast, że siłą obecnego premiera była przede wszystkim polityczna intuicja i umiejętność rozgrywania wewnętrznych konfliktów.
– Uznał, że każdy, kto jest samodzielny, w pewnym momencie zaczyna mu zagrażać – mówił były europoseł.
Rozmówcy zgodzili się, że to właśnie wydarzenia z lat 2002–2005 stworzyły fundament pod obecny podział polskiej polityki.
RD
Komentarze
Pokaż komentarze (30)