CIOŁEK

          Był w naszej historii CIOŁEK - KRÓL;  jaki był i kto go na tron posadził - każdy wiedział.  Nawet ładnie przemawiał po koronacji;  wszyscy jednak widzieli w nim młodego wyrywnego ciołka, tylko jemu wydawało się, że jest mądry, wspaniały i może dużo zrobić dla Polski

          Prezentował się ów ciołek w królewskim stroju pięknie i odnotował rzeczywiście mnóstwo podbojów (niestety, tylko w alkowach), podpisał nawet dobre i piękne porozu..., pardon - dobrą Konstytucję - wbrew swojej mocodawczyni.  Żeby się zrehabilitować, trzeba było wszystko załatwić (na okrągło) i podzielić się władzą ze Szczęsnym Potockim, Ksawerym Branickim i Sewerynem Rzewuskim.  Wówczas mieszkańcy Warszawy nie dali się wywieść w pole i nawet powiesili dwóch (mimo fioletów) kolegów w/w arystokratów. Ciołek ocalił życie, ale honoru  już nie - pozostawił po sobie wstyd i nieco rokokowych cacek.

          Prawie każdy ciołek tak potrafi manewrować, by miękko lądować. Ich cechą wyróżniającą jest kompletny brak samokrytycyzmu i wysokie (chorobliwe wręcz) wyobrażenie o własnej mądrości i wielkości. A przecież, wystarczyłoby nieco wyobraźni, by uświadomić sobie, że ciołek nawet wyrośnięty na krowę  (świętą), jaki jest, każdy widzi. Poza tym, nie każdy ciołek ma pojęcie, czym jest sztuka - więc może zostawić po sobie tylko wstyd.