„Polskie Radio” a za nim inne media podają, że w Kędzierzynie Koźlu (Śląsk) miejscowy samorząd chcąc ratować tamtejszą podstawówkę przekazał ją „Bildungsgeselschaft Cosel Rogau” (Stowarzyszeniu Oświatowemu Koźle Rogi) – organizacji założonej i zarządzanej przez tamtejszych Niemców.
Dzięki tej decyzji placówka: „pozostanie na statusie szkoły publicznej, 123 uczniów będzie mogło kontynuować w niej naukę, ale w ramach programu rozwoju języka mniejszości narodowych”.
Nic tylko się cieszyć − dzieci będą miały szkołę w sąsiedztwie, pewnie lepiej wyposażoną niż dotychczas (władze RP wydadzą w tym roku o 152% więcej pieniędzy na nauczanie w językach mniejszości niż 6 lat temu – odpowiednio 107 mln zł w 2006 i 270 mln zł w 2012, kasa więc jest), a do tego dogłębnie poznają jeden z ważniejszych języków europejskich. Jest tylko jeden wymóg – rodzice muszą złożyć deklarację, w której proszą o skierowanie ich dziecka do nauki w języku mniejszości niemieckiej. Starczy więc tylko machnąć jeden podpis pod listą i już, to przecież niewiele, nicht wahr?
O niepokojącym procesie toczącym polskie szkolnictwo na szczeblu lokalnym pisałem już wcześniej:
Proces instrumentalnego traktowania pojęcia etnicznej przynależności istnieje już od jakiegoś czasu, ale sytuacja wydaje się coraz bardziej rozwijać. Przyszło nam żyć w czasach, gdzie w Polsce bardziej opłaca się być Niemcem i posyłać własne dzieci do niemieckiej szkoły, niż Polakiem i uczyć je po polsku. Oto na naszych oczach rodzi się nowa jakość w autodefinicji jednostki: tożsamość etniczno-finansowa.
Cóż, jak mawiał mój matematyk w liceum – w przyrodzie nic nie ginie, tylko zmienia właściciela. Postępująca atrofia Państwa Polskiego i jego wycofywanie się z tzw. prowincji tworzy pustkę. A natura nie lubi próżnie, więc jeśli Warszawa (czy samorządy) zrzeka się kolejno swych obowiązków, prędzej czy później przejmie je kto inny…
Komentarze
Pokaż komentarze (7)