Na ostatnim głosowaniu przyjęto poprawkę do ustawy o informacji publicznej. Jak podaje PAP: „Dziesięciu głosów zabrakło do odrzucenia w piątek przez Sejm senackiej poprawki do nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej. W myśl poprawki, możliwe będzie ograniczenie prawa do informacji ze względu na "ochronę ważnego interesu gospodarczego państwa”.*
Oznacza to, że nie można już kontrolować władzy, nie można już podawać do informacji publicznej niektórych wiadomości, które mogą zagrażać interesowi gospodarczemu. To skandaliczne, ze coś takiego zostało przegłosowane. Wcześniejszy pomysł PO, aby zezwolić ABW na podsłuchy bez żadnego konkretnego uzasadnienia zbliżyła nas do orwellowskiej rzeczywistości, teraz ostatnim sejmowym głosowaniem postawili kropkę nad „i”. Dopełnili swojego projektu ograniczenia wolności słowa, przygotowując sobie jednocześnie teren i środowisko do kolejnej kadencji. Ograniczają sukcesywnie wolność słowa, straszą sądami, więzieniem, atakują blogerów, podsłuchują, a teraz strzelają w informację i opinię publiczną.
Ciekawsze jest za to tłumaczenie posłów PO. Adam Szejnfeld w programie „Kawa na ławę”, po długim namyśle, stwierdził, że ustawa jest bardzo potrzebna. Powiedział, że dostęp do informacji jest podstawą demokracji, „ ale bez przesady”, „są jakieś granice”. Dodał, ze w innych rozwiniętych demokracjach też informacja ma swoje granice, bo gdyby tak nie było, to dziś Al-Kaida rządziłaby światem. Jeszcze marudził, czy też kwękolił o tym, że to dla dobra obywateli.
Mam przez to rozumieć, że Platforma Obywatelska jest na tropie siatki terrorystów w Polsce i dlatego ograniczają wolność słowa. Jeśli tak, to faktycznie, ograniczajcie ile chcecie…
Zastanawiające są za to, granice dostępu do informacji, rysowane patykiem na ziemie przez PO. Czy taka granica w ogóle istnieje? Istnieją granice wolności słowa, bo kiedyś wolność słowa, zmienia się w chamstwo i obrazę, ale granice informacji, to coś nowego i innowacyjnego na skale światową. Tusk mógłby dawać korepetycje Łukaszence z totalitaryzmu, bo tak daleko nikt się posunął. Ograniczanie dostępu do informacji to łamanie konstytucji, ale jak rzekł Szejnfeld: „nie obchodzi mnie konstytucja”. To już zauważyliśmy wcześniej.
Jak wyznaczyć granicę dostępu do informacji, czy takie pojęcie w ogóle istnieje? Będą zastanawiać się, czy ludzie maja dowiedzieć się o tym, ze Polska właśnie zbankrutowała, czy pozwolić Polakom, żyć w niepewności i błogości. W rzeczywistości to rząd będzie informował społeczeństwo, to oni będą tworzyć serwisy informacyjne i wpływać na prasowe depesze. Nie cenzorzy, a sam premier będzie kontrolował media. Jest granica między informacja, a plotką lub kompletnym wymysłem, jest ona oczywista. Ale granica między informacjami? Czy będzie dzieliła owe informacje na właściwe i niewłaściwe dla rządu, wygodne i nie? Informacja zawsze jest prawdziwa, poparta dowodami i faktycznym stanem, więc można dzielić ją tylko według własnego uznania, na wygodne i niewygodne. A to jest ewidentnym atakiem na wolność słowa i konstytucję państwa demokratycznego.
PO nie walczy z Al-Kaidą, a nawet gdyby to nie trzeba blokować dostępu do informacji, by utrzymać ją w tajemnicy przed terrorystami. Dostęp do informacji jest zapewniony konstytucyjnie, ale PO „konstytucja nie obchodzi”. Jak z resztą zawsze. Co raz bardziej wkracza się w naszą prywatność, co raz częściej się nas ogranicza, a jako bloger mam nadzieję, że o godzinie szóstej rano do moich drzwi zapuka tylko mleczarz.
Trzeba jednak zrozumieć Platformę, bo ona robi to dla naszego dobra, byśmy się nie frapowali długiem publicznym, aferami rządu, kolejnymi aresztowaniami, wpadkami i tragicznymi wypadkami. Bo przecież głupie społeczeństwo to szczęśliwe społeczeństwo.
_____________________
*http://wyborcza.pl/1,91446,10304614,10_glosow_zabraklo_do_odrzucenia_poprawki_Senatu_do.html
Cyaty z Szejnfelda z pamieci pisane.
Komentarze
Pokaż komentarze (15)