"...mniejsza o to, w jakiej spoczniesz urnie..."

1
Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie,
Że  ci  ze  z ł o t a  s t a t u ę^[1]  lud niesie,
Otruwszy pierwej?…
 
Coś ty Italii zrobił, Alighiery,
Że  ci  d w a  g r o b y^[2]  stawi lud nieszczery,
Wygnawszy pierwej?…
 
Coś ty, Kolumbie, zrobił Europie,
Że  ci  t r z y  g r o b y  w e  t r z e c h  m i e j s c a c h^[3]  kopie,
Okuwszy pierwej?…
 
Coś ty uczynił swoim, Camoensie,
Że  po  r a z  d r u g i^[4]  grób twój grabarz trzęsie,
Zgłodziwszy pierwej?…
 
Coś ty, Kościuszko, zawinił na świecie,
Że  d w a  c i ę  g ł a z y  w e  d w u  s t r o n a c h  g n i e c i e^[5],
Bez miejsca pierwej?…
 
Coś ty uczynił światu, Napolionie,
Że cię   w  d w a  g r o b y^[6]  zamknięto po zgonie,
Zamknąwszy pierwej?...
 
Coś ty uczynił ludziom, Mickiewiczu?…
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
2
Więc mniejsza o to, w jakiej spoczniesz urnie,
Gdzie? kiedy? w jakim sensie i obliczu?
Bo grób Twój jeszcze odemkną powtórnie,
Inaczej będą głosić Twe zasługi
I łez wylanych dziś będą się wstydzić,
A lać ci będą łzy   p o t ę g i  d r u g i é j
Ci, co człowiekiem nie mogli Cię widziéć.

3
Każdego z takich jak Ty świat nie może
Od razu przyjąć na spokojne łoże,
I nie przyjmował   n i g d y,  j a k  w i e k  w i e k i e m,
Bo glina w glinę wtapia się bez przerwy,
Gdy sprzeczne ciała zbija się aż ćwiekiem
Później… lub pierwéj…
 
Paryż - styczeń 1856 r.