2 obserwujących
44 notki
33k odsłony
  277   0

Znaki zodiaku i obroty Ziemi unicestwiają Heliocentryzm i antycypują Niebocentryzm.

       3.03.2022.
      Dzisiaj  w Kościele Katolickim wypada Środa Popielcowa i rozpoczyna się Wielki Post.

  

                                                              Spis treści.

        1.  Wstęp.
        2.   Rozważanie tezowe.
        3.  Teza.
        4.   Założenia.
        5.   Astronomiczne  definicje  Teorii Heliocentrycznej.
        6.   Opis zjawiska precesji osi obrotów Ziemi zgodny z naukową interpretacją.
        6.1  Obliczenie kąta rocznej precesji osi obrotów Ziemi.
        6.1.1  Rachunek zgodny z interpretacją astronomów.
        6.1.2  Obliczenie dodatkowego kąta obrotu Ziemi po uwzględnieniu jej dodatkowego obrotu  wokół własnej osi, w czasie jej                        dodatkowego obiegu wokół Słońca.
        7.   Szkic wyjaśniający zjawisko precesji osi obrotów  Ziemi w zależności od przyjętych założeń astronomicznych.
        7.1  Opis eksperymentu.
        8.    Efekty obserwacji astronomicznych zgodne  z naukowym paradygmatem.
        9.    Wyznaczanie  wielkości astronomicznych   zgodnie  z Teorią Heliocentryczną.
        9.1  Obliczanie czasu potrzebnego do ustawieni się  Ziemi w pozycji wobec Słońca zgodnej z tą z przed roku .
         9.1.2  Obliczenie czasu rocznej precesji  przy założeniu, iż jest ona efektem obrotu Ziemi  wokół osi ekliptyki.
         10.  Ustalenie zasad, które poprawnie określają kinematykę Ziemi , Słońca, gwiazd i znaków  zodiaku w Teorii Heliocentrycznej.
        11.  Wpływ precesji Ziemi na satelity geostacjonarne.
        11.1  Satelity geostacjonarne kompromitują ziemską  cywilizację.
        11.2  Stabilność orbitalna satelitów geostacjonarnych po uwzględnieniu precesji osi obrotów Ziemi , w odniesieniu do   

                   obowiązujących ustaleń naukowców.
         12.  Rok słoneczny i gwiazdowy niezgodny z Teorią  Heliocentryczną.   
        12. 1  Teza.
        12.2    Uzasadnienie tezy.
        12.2.1   Obroty Ziemi według obowiązujących  ustaleń.
        12.2.2   Obroty Ziemi w odniesieniu do Teorii Heliocentrycznej.
        12.2.3   Obliczenie ilości obrotów Ziemi w czasie  roku gwiazdowego.
        12.2.4   Poprawna interpretacja roku słonecznego   i gwiazdowego.
        12.2.5    Ujęcie obrotów Słońca i gwiazd w czasie dobowym.
        12.2.6    Ujęcie obrotów Słońca i gwiazd miarą   kątową.   
        13.  Ustalenie kinematyki Kosmosu.
        13.1  Uaktualniony  opis kinematyki układów kosmicznych.
        13.2   Ruchy Słońca.
        13.3   Obieg gwiazd wokół Ziemi.
        13.4    Znaki zodiaku.
        14.  Poprawne wyliczenie długości roku słonecznego.
       15.   Negatywne skutki Teorii Heliocentrycznej  w nauce.
        16.   Wnioski.
 
                                                                                   1. Wstęp.



          Kilka miesięcy temu opublikowałem opracowanego precesji osi obrotów Księżyca1).
Wykazałem w nim, iż dzięki temu zjawisku powinniśmy oglądać z  Ziemi całą powierzchnię naszego  naturalne-go satelity.
Skoro nic takiego  nie ma miejsca , to zjawiska precesji osi obrotów  ciał kosmicznych zaliczam do zjawisk czysto teoretycznych, widmowych.
W przypadku naszej Ziemi nie możemy jednak przyjąć tak swobodnej postawy wobec tej kwestii.
Skoro nie istnieje precesja osi obrotów, to powinniśmy się poważnie zastanowić nad zasadą zachowania momentu pędu wirującej masy.
Dzięki  temu prawu mechaniki, Ziemia zachowuje stały kierunek swojej osi obrotów w przestrzeni.
Utrzymywanie niezmiennego kierunku osi obrotów skutkuje powstawaniem pór roku na planecie.
Brak precesji osi obrotów niesie za sobą jeszcze poważniejszy problem.
Dowodzi to jednoznacznie, iż Ziemia nie wykonuje dobowego obrotu wokół własnej osi.



                                                                   2.  Rozważanie tezowe.



      Przez dłuższy czas zastanawiałem  się nad przyjęciem tezy do tego opracowania.
Jestem świadomy, iż każda  jej forma skutkuje rewolucją astronomiczną.
Trudno jest zaakceptować pogląd, iż cała nowożytna astronomia okazuje się ogromną mistyfikacją.     Mikołaj Kopernik kiedy ogłosił swoje przełomowe  dzieło astronomiczne ,, O obrotach sfer niebieskich” , nie dysponował żadnymi  profesjonalnymi przyrządami  do obserwacji nieba.
Pozycje planet zaznaczał  inkaustem na nitce.
Wiedza astronomiczna opierała się wówczas głównie na przekonaniach ludzi.
     Od tego czasu ludzkość przyjęła wiele nowych teorii dotyczących budowy  oraz funkcjonowania Kosmosu.
Przełomowym wydarzeniem stało się lądowanie człowieka na Księżycu.
Obecnie liczba udokumentowanych i teoretycznych informacji o Wszechświecie jest przeogromna.
Cała ta gigantyczna budowla posiada jednak poważną słabość.
Jest jak kolos na glinianych nogach lub wieża ustawiona z kostek domina.
Wyciągnięcie jednego elementu z jej podstawy skutkuje zawaleniem się całej tej gigantycznej i misternej konstrukcji.



                                                                                 3. Teza.


    
      Przyjmuję tezę, iż Ziemia nie wykonuje żadnych ruchów w przestrzeni,  pozostaje  nieruchoma.
Słońce obiega Ziemię wciągu 24 godzin.
Gwiazdy obiegają Ziemię w ciągu 23 godzin, 56 minut i  4,091 sekund.
Znaki zodiaku obracają się wokół osi ekliptyki w czasie 25.920 lat, w kierunku przeciwnym do ruchu gwiazd oraz Słońca.
     Przyjęcie takiej tezy skutkuje ogromnymi zmianami w całej nowożytnej astronomii.
Teoria Heliocentryczna Mikołaja Kopernika traci całkowicie swój sens.
Ziemia ponownie zostaje unieruchomiona, a cały Kosmos wraz ze Słońcem ponownie wprawiony w ruch obiegowy dookoła niej.
Nie jest to jednak powrót do Teorii Geocentrycznej, z powodu zbyt wielkich rozmiarów Wszechświata.
Obecna jego średnica wynosi 92 miliardy lat świetlnych.
Przy tak ogromnej  jego wielkości, materia na jego końcach okrążałaby  Ziemię z prędkością  1,055 * 1014 c .

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale