Widzenie grawitacyjne

Kiedy Staś kocha Anię ...


W widzeniu grawitacyjnym obiektów, wielkość obrazu nigdy nie ulega zmianie.







Niech A1 będzie powierzchnią, wyciętą przez kąt bryłowy Q, którego wierzchołkiem jest środek ciężkości masy.
Częścią wspólną kątów bryłowych wyznaczonych przez masy znajdujące się w odległości R, jest powierzchnia A2 - znajdująca się w odległości R/2 od każdego ze środków mas.

Pomnóżmy i podzielmy wzór na grawitację Newtona, przez powierzchnię A:


Powyższy wzór można przedstawić w postaci:


Wyrażenie:

jest miarą kąta bryłowego (jednostka steradian). Kąt bryłowy Q zmienia swoją wartość przy zmianie odległości R pomiędzy masami M1 i M2. Powierzchnia wycięta w połowie drogi pomiędzy tymi masami nie ulega zmianie = jest stała!.
Tak więc stała jest również wielkość:


Oto dlaczego miłość nie zna granic ani odległości.