Justyno! Jesteś Szopenką!! Graj nam!!!

Radio to jednak teatr wyobraźni :)

Komentowaliśmy tutaj tryumf Justyny Kowalczyk w biegu po złoto na 30 km - oglądany w różnych stacjach, na różnych kontynentach, w różnych kanałach w internecie...

- ale co zapamiętamy z tego po latach? Obrazy TV? Czy może raczej nasze emocje? To, JAK odczuwaliśmy te chwile?

 

Szanuję doskonałą pracę realizatorów przekazu TV. Ale nie ma on tej temperatury, wewnętrznej dramaturgii. Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że "wszystko widać". Kultura obrazkowa rozleniwia?

Emocje utrwala radio. Utrwala - bo do nich się odwołuje, uruchamiając w czasie transmisji wyobraźnię słuchaczy.

A że emocje tak przekazywane wcale nie są mniejsze - niektóre relacje radiowe także przechodzą do historii.

 

Na stronach internetowych radiowej Trójki umieszczono uroczą kompilację ścieżek audio z finiszu Justyny Kowalczyk w biegu sprinterskim (srebro) z 17.02.2010. Jest głos komentatora TVP ("otoczona Norweżką"), reportera Trójki ("przypomnij sobie jak biegałaś, małą dziewczynką będąc...") i  sprawozdawcy Jedynki Polskiego Radia ("Jesteś Szopenką!!! Graj nam! Klawisze to twoje narty!!!").

Warto na stronie odszukać (na dole, w lewej "szpalcie") odtwarzanie tego materiału pt. "Przeżyjmy to jeszcze raz: Kowalczyk zdobywa srebrny medal."

 

Polecam - emocje pozostają niezapomniane...

:)

* link do skopiowania: http://www.polskieradio.pl/sport/vancouver/posluchaj.aspx?od=131